இந்த வாரம்—விஸ்வரூபம், ஹெலிகாப்டர் ஊழல் மற்றும் கீதிகா

விஸ்வரூபம் படம் பார்த்தேன் .படம் டெக்னிகலாக நன்றாக எடுக்கப் பட்டிருந்தாலும் அதைத் தவிர யோசித்துச் சிலாகிக்கும் படியோ , திரும்பப் பார்க்கத் தூண்டும் படியோ பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை.நிறைய காட்சிகளை மானாவாரியாக எடுத்துத் தள்ளி விட்டு பின் அதிலிருந்து சிலவற்றை எடுத்து ஒட்ட வைத்து படம் பண்ணியது போலவும் , ” இரண்டாம் பகுதியில் ஒரு வேளை விளக்கம் சொல்லுவார் போல” என்று நினைக்கத் தோன்றும் அளவுக்கு படத்தில் லாஜிகல் சந்தேகங்களும் இருக்கிறது. இந்தப் படத்துக்கு முஸ்லிம் அமைப்புக்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்து போர்க்கொடி தூக்கியதெல்லாம் அபத்தம். முஸ்லிம் பெயரில் எழுதும் தமிழ் பதிவர்கள் நிறைய பேர் அந்த அபத்தத்தை வரிந்து கட்டிக் கொண்டு சப்போர்ட் பண்ணி எழுதுவது அதைவிட அபத்தமாக உள்ளது.முதல்வர் ஜெயலலிதா வருமுன் காப்போன் திட்டம் போல “சட்டம் ஒழுங்கு சீர் குலைந்து விடாமல் போவதைப் பாதுகாக்கவே இந்தப் படத்தை தடை செய்தேன் “ என்று கூறியது காமடியின் உச்சகட்டம் மட்டுமல்லாது முஸ்லீம்களை சகிப்புத் தன்மை இல்லாத வில்லன்கள் போல சித்தரிக்கும் மாயைக்கு வழி வகுத்து மேலும் இமேஜ் டேமேஜ் செய்து விட்டது என்றே நான் கருதுகிறேன். இத்தனை பரபரப்பிற்கும் பின்னாலும் கூட இந்தப் படம் கமலின் மற்ற இண்டெலக்சுவல் ??? படங்கள் போலவே பெரு நகரங்கள் தவிர மற்ற இடங்களில் ” ஓட்ட “ வேண்டியிருக்கும்” என்பது என் கணிப்பு.

போனவாரம் விஸ்வரூபம் எடுத்திருக்கும் இன்னொரு விவகாரம் “ ஹெலிகாப்டர் ஊழல் “ .டைம்ஸ் நவ் தொலைக்காட்சி நான்தான் இதை முதன் முதலில் கண்டு பிடித்தேன் என தம்பட்டம் அடித்துக் கொண்டு தினம் தினம் சில ஆவணங்களையும் வெளியிட்டுக் கொண்டு மத்திய அரசாங்கத்தை குதறிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.மந்திரிகள் எம்பிக்கள் உட்பட காங்கிரஸ்காரர்கள் தினம் தினம் வந்து , வழ வழ , கொழ கொழ என பேட்டி கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.இருவருமே இப்படி அடித்துக் கொள்ளத் தேவையில்லை.இந்த அரசாங்க ஊழல் மலிந்த அரசாங்கம் என்றும் ஊழலை திருத்தவோ சரி செய்யவோ எதுவும் செய்யாது என்பதனை அவர்களுடன் சேர்த்து மக்களும் நன்கு அறிவார்கள்.இதில் புதிதாகச் சொல்ல என்ன இருக்கிறது ? இதில்(ஹிலிகாப்டர் விவகாரத்தில்) என்ன ஊழல் நடந்தது யார் யார் பெயர் அடிபடுகிறது என்றெல்லாம் எழுதப் போவதில்லை.டைம்ஸ் நவ் தொலைக்காட்சி இரண்டு நாள் பாருங்கள்..எந்த எபிசோடிலிருந்து பர்த்தாலும் உடனே புரியும் மெகா சீரியல் போல தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்து விடும்.ஆனால் மெகா சீரியல் போலவே முடிவுதான் இல்லை.

போன வாரம் வந்த இன்னொரு செய்தி சில மாதங்களுக்கு முன் ஹரியானா மானில முன்னாள் மந்திரி கோபால் காண்டா என்பவரது தொடர் மிரட்டலால் மன அழுத்தத்துக்கு ஆளாகி தற்கொலை செய்து கொண்டதாக சொல்லப் படும் கீதிகா என்ற பெண்ணின்( இவர் அந்த மந்திரியால் நடத்தப் பட்டு வந்த விமான நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வந்தார் ) தாயாரும் தூக்குப் போட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டு விட்டதுதான். காரணமாக சொல்லப் படுவது அதே முன்னாள் மந்திரி , கீதிகா கேசை வாபஸ் வாங்கச் சொல்லி விடுத்த மிரட்டலால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சல்தானாம். அதிகார மற்றும் பணபலமுள்ளவர்களுக்கு முன் கோர்ட் கேஸெல்லாம் ஒன்றும் பண்ணி விட முடியாது என்பதற்கு இந்தக் கேஸும் நல்ல உதாரணம்.கேஸை இழுத்தடித்தே ஒரு வழி பண்ணி விடுவார்கள்.சாமானியர்களின் கேஸ் பொது மக்கள் அல்லது மீடியாவின் பார்வையில் இருந்தால் மட்டுமே ஏதாவது உருப்படியாக நடக்க வாய்ப்புள்ளது டெல்லி மாணவி கற்பழிப்பு வழக்கு போல.இல்லாவிட்டால் அதோ கதிதான்.இந்த கேஸ் பற்றி தொலைக்காட்சியில் ஒலிபரப்பான விவாதத்தில் முன்னாள் போலிஸ் அதிகாரி கிரண் பேடி சொன்னது கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது.நமது குற்றவியல் சட்டங்கள் அனைத்தும் குற்றம் சுமத்தப்பட்டவரது /இழைத்தவரது உரிமை, பாதுகாப்பு பற்றியே பேசுகிறது,குற்றம் இழைக்கப் பட்டவரது அவர் சார்ந்தவரது உரிமை,பாதுகாப்பெல்லாம் பேசப்படுவது குறைவு. அவர் அரசு தரப்பாகி விட்ட படியால் போலிஸ் மற்றும் அரசு வழக்கறிஞர் தயவில் நீதியை எதிர்பார்க்கும் நிலையில்தான் இருக்கிறார்கள்,அரசு இயந்திரம் எப்படி செயல்படும் என்பது அனைவரும் அறிந்த்தே.இதனால் குற்றம் இழைக்கப்பட்டவர் ஏழையென்றால் அவர் நிலை பரிதாபத்துக்குறியதாகி விடுகிறது.இதனால்தான் பாதிக்கும் மேல் பாதிக்கப் பட்டவர்கள் நீதியே வேண்டாம் என்று ஓடிவிடுகிறார்கள்.சாட்சி பாதுகாப்பு போன்ற உடனடி சட்டத் திருத்தங்கள் ஏற்பட்டால்தான் இந்த நிலை மாறும்.அது வரை ஏழைகளுக்கு நடக்கும் அநீதிகளுக்கு இரக்கப் பட்டு ஐயோ பாவம் என்று சொல்லி விட்டு விட்டு விடாமல் ’ அவ்வப்போது( சென்சேசனலாக இருக்கும் போது மட்டும்) குரல் கொடுக்காமல், நீதி கிடைக்கும் வரை அதை தொடர்ந்து ஃபோகஸில் வைக்க குரல் கொடுப்பது நம் அனைவரது கடமையாகிறது.

அன்புடன்...ச.சங்கர்

படித்ததில் ரசித்தது

பூவையின் முகம் தாமரை ,கைகளோ காந்தள் மலர்

நள மகாராஜன் தமயந்தியுடன் திருமணம் முடிந்ததும் தேரில் தன்னாட்டுக்கு கூட்டிச் செல்கிறான்.வழியில் சோலையில் சில இயற்கைக் காட்சிகளை தமயந்திக்குக் காட்டுகிறான்.அதிலொன்று

“ ஒரு பெண் பூப்பறிக்கிறாள்.அவளது முகத்தையே தாமரை என்று எண்ணிக்கொண்டு  வண்டுகள் மொய்க்க வருகிறதாம்.அப்படி மொய்க்க வரும் வண்டுகளை அவள் கைகள் கொண்டு தடுக்கிறாள்.அப்படியும் அந்த வண்டுகள் போகாமல் அவள் கைகளைக் காந்தள் மலர் என்றெண்ணி மொய்க்கப் பாய அதனால் பயத்தால் நடுங்கும் அந்தப் பெண்ணைப் பார்.” என்று காட்டுக்றான்

மங்கை யொருத்தி மலர்கொய்வாள் வாண்முகத்தைப்
பங்கயமென் றெண்ணிப் படிவண்டைச் - செங்கையால்
காத்தாளக் கைம்மலரைக் காந்தளெனப் பாய்தலுமே
வேர்த்தாளைக் காணென்றான் வேந்து.

நள வெண்பா -புகழேந்திப் புலவர்

இதே காட்சியின் ஒரு பகுதியைக் கண்ணதாசன் இப்படி ஒரு படத்தில் பாடலாக எழுதியிருக்கிறார்.

பொன் வண்டொன்று மலரென்று முகத்தோடு மோத
நான் வளை கொண்ட கையாலே மெதுவாக மூட
என் கருங்கூந்தல் கலைந்தோடி மேகங்களாக
நான் பயந்தோடி வந்தேன் உன் னிடம் உண்மை கூற...
                                                   (நான் மலரோடு தனியாக ஏனிங்கு நின்றேன்)

இரு வல்லவர்கள் படத்தில் பி.சுசிலா,டி எம் எஸ் குரலில் பாடலும் சூப்பர் ஹிட்

பாடலைக் கேட்டுப் பாருங்கள். நீங்களும் ரசிப்பீர்கள் நிச்சயமாக.

http://youtu.be/gN1ERkg_dXQ

அன்புடன்...ச.சங்கர்

அன்னையர் தினம் - 13th May

இன்று அன்னையர் தினம்

இந்த உலகத்தில் நல்ல ஒழுக்கமும் வீரமும் உடையவனாகக் கூடிய நல்ல மகனைப் பெற்றுத் தருதல் என்னுடைய தலையாய கடமை என்று பறை சாற்றிய வீரத் தமிழ்த் தாய்க் குலத்திற்கு "அன்னையர் தின நல் வாழ்த்துக்கள் "




ஈன்று புறந்தருதல் எந்தலைக் கடனே!

சான்றோன் ஆக்குதல் தந்தைக்குக் கடனே!

வேல் வடித்துக் கொடுத்தல் கொல்லற்குக் கடனே!

நன்னடை நல்கல் வேந்தற்குக் கடனே!

ஒளிரு வாள் அருஞ்சமம் முருக்கிக்

களிரு எறிந்து பெயர்தல் காளைக்குக் கடனே!
புலவர்..பொன்முடியார், புறநானூறு..பாடல் எண் 312

உலகில் மகனைப் பெற்றுத் தருதல் என் தலையாய கடமை.அந்த மகனை சான்றோனாக ஆக்குதல் தந்தையின் கடமை.அவன் படைத் தொழிலில் சிறந்து விளங்க அவனுக்கு வேல் வடித்துக் கொடுத்தல் கொல்லனின் கடமை.அவனை நல்வழியில் ஈடுபடச் செய்து ஒழுக்கமுடையவனாகச் செய்வது அரசனின் கடமை.அந்தச் சிறந்த மகனானவனுக்கு கடமை என்னவென்றால் ( நாட்டைக் காக்க ) போர்க்களத்தில் போர் செய்து யானைகளை வீழ்த்தி வெற்றியோடு திரும்பி வருதலாகும்.
 
அன்புடன்...ச.சங்கர்

திருமலை நாயக்கர் மஹால், மதுரை

சமீபத்திய மதுரை விஜயத்தின் போது திருமலை நாயக்கர் மஹால் போயிருந்தேன் . அப்போது மொபைலில் எடுத்த சில படங்கள்

முகப்பும், தூண்களும் , வாயில்களும்

மகாலின் உட்புற மேற்கூரைகளில் வண்ண வேலைப்பாடுகள்.

இதுவரை போகாதவர்கள் கண்டிப்பாக அடுத்த முறை மதுரை போகும் போது சென்று வாருங்கள்

அன்புடன் ... ச . சங்கர்

பாஸ் (எ)பாஸ்கரன்--திரைப்பட விமர்சனம்

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின் குடும்பத்துடன் சேர்ந்து பார்க்கும் படியான ஒரு படம். பெற்ற பையனையோ, பெண்ணையோ கூட்டிக் கொண்டு போய் விட்டு,அப்புறம் தியேட்டரில் சங்கடத்தில் நெளியும் படியான காட்சிகள் எதுவும் இல்லை.சண்டை, வன்முறை,கற்பழிப்பு மற்றும் இன்று மெகா சீரியலில் கூட கட்டாயமாக காட்டப்படும் பெண்ணை அடித்தல்/துன்புறுத்துதல் போன்ற எந்த ஒரு காட்சியும் இல்லாத அக் மார்க் நகைச்சுவைப் படம் எடுத்திருக்கும் இயக்குனர் ராஜேஷை எத்தனை பாராட்டினாலும் தகும்.

சின்ன நூலிழைக் கதையை வைத்துக் கொண்டு நகைச்சுவை வசனத் தோரணம் கட்டியிருக்கிறார் .படம் நெடுக மானாவாரியாக ரசிக்கும் படியான நகைச்சுவையை அள்ளித் தெளித்திருக்கிறார்கள்.நகைச்சுவை என்ற பெயரில் விரசத்தையோ,இரட்டை அர்த்த வசனங்களையோ புகுத்தாமல் இருந்ததற்கு ஸ்பெஷல் பாராட்டுக்கள்.




நாயகன் ஆர்யா என்றாலும் நகைச்சுவைப் படம் என்பதால் சந்தானம்தான் முதன்மை நட்சத்திரமாக கலக்குகிறார்.அதனைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஏற்று,ஈடு கொடுத்து நடித்திருக்கும் ஆர்யாவுக்குப் பாராட்டுக்கள்."நான் என்ன வேலை வெட்டியில்லாத டுபாக்கூரா" என ஆர்யா கேட்க " பின்ன என்ன டோகோமா கம்பனி ஓனாரா " என அசராமல் சந்தானம் திரும்பிக் கேட்பது, "கைல பணம் இல்லைடா" என்று ஆர்யா சொல்ல " பீரோல வச்சிருக்கியா?" என்று சந்தானம் திருப்பிப் போட்டுத் தாக்கும் காட்சிகள் போல பலப் பல நகைச்சுவைக் காட்சிகள் தியேட்டரை சிரிப்பலையில் அதிர வைக்கின்றன.ஆர்யாவும்,சந்தானமும் டைமிங்காக "நண்பன்டா" என்று சொல்லிக் கொள்ளும் இடங்களில் தியேட்டர் கல கலக்கிறது.

நயன்தாரா மெலிந்து முகம் இன்னும் பெரிதாகத் தெரிகிறது பார்க்க ஒரு மாதிரியாக இருக்கிறார்.ஆனாலும் ஆர்யாவைப் பார்த்து நக்கலாக செய்யும் ஸ்மைலிலும் நடிப்பினாலும் கொஞ்சமாக ஸ்கோர் செய்கிறார்.



அண்ணனாக வரும் சுப்பு ( பஞ்சு அருணாசலத்தின் மகன்), ஆரியாவின் அரியர்ஸ் நண்பனாக வரும் ஆறுமுகம், டுடோரியல் காலேஜில் சேரும் ரெளடியின் மகன் என அத்தனை பேரும் தங்கள் பாத்திரமறிந்து பங்களிப்பு செய்திருக்கிரார்கள்.


ஆர்யா பணம் சம்பாதிக்கிறேன் என வீட்டை விட்டுப் புறப்பட்டதும், வெட்டியாக சுற்றித் திரிந்த ஆர்யா சீரியசாக மாறி உழைக்க ஆரம்பித்து விட்டர் என்றோ அல்லது ஒரே பாட்டில் அவரை "அண்ணாமலை" ரஜினி மாதிரியோ இல்லை "சூரிய வம்சம்" சரத்குமார் மாதிரியோ பணக்காரனாக மாற்றிக் காட்டாமல் அதெல்லாம் படத்தில் மட்டும்தான் முடியும் என்று அந்தப் படங்களையே கிண்டல் செய்திருப்பதிலும் டைரக்டரின் டச் பளிச்சிடுகிறது.

கண் பார்வையில்லாத பெண் பாடம் நடத்தும் போது , அனைத்து மாணவர்களும் வகுப்பை விட்டு வெளியேர, அது தெரியாமல் அந்தப் பெண் பாடம் நடத்திக் கொண்டே போக, அதே வகுப்பில் படிப்பதற்காக சேர்ந்து எப்போதும் சாப்பிட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் ரெளடியின் மகன் ஏதோ ஒரு கணத்தில் நேர்ந்த நெகிழ்ச்சியில், கத்தியைக் காட்டி அத்தனை பையன்களையும் வகுப்புக்குள் அனுப்புவது டச்சிங்.

யுவன் சங்கர் ராஜாவின் இசையில் முதல் இரண்டு பாடல்களும் பாஸ்..மற்ற பாடல்கள் மனதில் நிற்கவில்லை.கும்பகோணத்திலேயே சில குறிப்பிட்ட இடங்களையே படம் சுற்றி வருவதால் வெளிநாட்டில் எடுத்த பாடல் காட்சிகள் தவிர ஒளிப் பதிவிற்கு பெரிய ஸ்கோப் ஒன்றும் இல்லை.



முதல் பாதியில் விறு விறு என்று செல்லும் படம் இடை வேளைக்குப் பிறகு கொஞ்சம் தத்தளிக்கிறது.இருந்தாலும் நகைச்சுவை பார்வையாளர்களை இறுதி வரை உட்கார வைக்கிறது. குடும்பத்துடன் சென்று,பார்த்து,மூன்று மணி நேரம் கவலையில்லாமல் சிரித்து மகிழ்ந்து வர விருப்பமிருந்தால் கண்டிப்பாக போகவேண்டிய படம்.

பாஸ் (எ) பாஸ்கர் வெறும் பாஸ் மட்டுமல்ல...டிஸ்டிங்ஷனும் கூட.

அன்புடன்...ச.சங்கர்

சிலப்பதிகாரம் -(நாவல் வடிவில்) By கே ஜி ஜவர்லால் - எனது பார்வையில்

சிலப்பதிகாரம் by கே ஜி ஜவர்லால்----- தமிழ் காப்பியத்தின் நாவல் வடிவம்.

என்னைப் பொருத்த வரை தமிழ் காப்பியங்களை நாவலாக்கும் முயற்சியில் எழுதுவதில் கஷ்டமானது மிகவும் சிம்பிளான சிலப்பதிகாரம்தான். :)

சின்னக் குழந்தையாக பாட்டி கதையாகக் கேட்டு 'தசரத ராஜாவுக்கு ராமர்,பரதன்,லச்சுமனன்,சத்ருக்கனன் அப்படீன்னு நாலு பிள்ளைங்க.ராமர் வில்லை படார்னு ஒடைச்சி சீதைய கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டார்.ராவணன் சீதையைத் தூக்கிட்டு பறந்து போயிட்டான்.ராமர் சண்டை போட்டு ராவணை ஜெயிச்சு சீதையக் கூட்டிக்கிட்டு வந்தார் " என்று மழலை மாறாமல் ராமாயணத்தை கதை சொல்ல ஆரம்பிக்கிறோமோ அன்றிலிருந்து ராமாயணம் நம்முடன் பயணப்பட ஆரப்பித்து விடுகிறது- சினிமாவாக, டி வி சீரியலாக ,நாடகமாக ,பிரசங்கமாக,பட்டிமன்றமாக, புத்தகமாக,பாட்டாக இன்னும் எத்தனையோ வழிகளில்.

அதே போல "கண்ணகி..கண்ணுல கண்ணீரோட.. தலை விரி கோலமா.. கையில சிலம்போட.." என்று சொல்லக் கேட்ட கதை வடிவிலும்,

"காவலனே அநியாயமாக வஞ்சிக்கப்பட்ட ஒரு அபலை நீதி கேட்டு வந்திருக்கிறேன் என்று உன் மன்னனிடம் போய் சொல்" என்று பத்தாம் வகுப்பில் நல்லா தமிழ் பேசும் பார்க்க நல்லாவும் இருக்கும் ஃபிகரை வைத்து ஸ்கூலில் போடும் ஆண்டுவிழா ட்ராமா மூலமாகவும்.,

தமிழ் பரிட்சையில் "பொன்செய் கொல்லன் தன்சொற் கேட்ட யானோ அரசன் யானே கள்வன்" என்று மனப்பாடம் செய்து எழுதி மார்க் வாங்கிய போதும்

அப்புறம் இன்னும் கொஞ்சம் பெரியவனாக ஆன பின் "கற்பில் சிறந்தவள் கண்ணகியா, சீதையா" போன்ற பட்டிமன்றங்கள் மூலமும்

ஏதோ ஒரு ராத்திரியில் தூக்கம் வராமல் ஆக்சிடென்டலாக பொதிகை சானலில் எஸ் எஸ் ஆர் விஜயகுமாரியைப் பார்த்து " மாசறு பொன்னே , வலம் புரி முத்தே" என்று பாடும் படம் மூலமாகவும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் சிலப்பதிகாரம் தமிழர் எல்லோருக்கும் அறிமுகம் ஆகியே இருக்கிறது.

இப்படி ஏற்கனவே அறிமுகமான ஒரு கதையை மீண்டும் வாங்கிப் படிக்க வேண்டும் என்று ஆவலைத் தூண்டும் வகையில் எழுத வேண்டும் என்பதனால்தான் நாவல் வடிவில் எழுதுவதில் கஷ்டமானது சிலப்பதிகாரம் என்று மேலே சொன்னேன். இதைக் கவனமாகக் கையாண்டு ஜவ(ஹ)ர் சிலப்பதிகார நாவல் வடிவை நன்றாகவே எழுதியிருக்கிறார்.பாராட்டுக்கள்

கதா பாத்திர அறிமுகத்திலேயே அந்தப் பாத்திரங்கள் பற்றி நமக்குத் தெரிந்ததும் தெரியாததுமான சில விடயங்களை இட்டு அது ஏன், எதற்கு, எப்படி என்று கேள்வி அறிமுகமாகச் செய்து நாவலினுள் புகும் ஆர்வத்திற்கு அழகாகத் தூண்டில் போட்டிருப்பதற்கு ...சபாஷ்.

ஆனால் இப்படி பாத்திர அறிமுகத்தில் வீசிய அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் நாவலில் அழகாக பதிலளித்திருந்தாலும் "இளங்கோ அடிகள் " கதையில் தோன்றும் காட்சி எது ? என்று கேட்டுவிட்டு அதற்கு அவர் நாவலில் பதில் சொல்லியிருப்பதாக நினைவில்லை.

ஒவ்வொரு பகுதி முடிவிலிம் ஒரு சஸ்பென்ஸ் வைத்து தொடரும் போடும் சாண்டில்யனின் ஸ்டைலில் பகுதிகள் முடிவை அமைத்திருப்பது நன்றாகவே இருக்கிறது.

கதையோட்டத்தினைக் கெடுக்காதவாறு தத்துவ விசாரங்களை அங்கங்கே அள்ளித் தெளித்துள்ள விதம் அருமை.படிக்கவும் நன்றாக இருக்கிறது.கவுந்தி அடிகள் கோவலனுக்கு சொல்லும் அறிவுரைகள் யதார்த்தம்.

நிறைய காட்சியமைப்பு வர்ணனைகள் சிறப்பாகவும் நயமாகவும் இருந்தாலும் ( குறிப்பாக கோவலன்,கண்ணகி முதலிரவு) சில இடங்களில் நேரடி மொழி பெயர்ப்பு மாதிரி அப்படியே பதவுரை எழுதிருப்பது தவிர்த்திருக்கலாம்.

உதாரணம் "முரசுஇயம்பின, முருகுஅதிர்ந்தன, முறைஎழுந்தன பணிலம், வெண்குடை அரசுஎழுந்ததொர் படிஎழுந்தன, அகலுள்மங்கல அணிஎழுந்தது. " என்பதனை அப்படியே "சங்கும் , முரசும், மத்தளமும் முழங்கியது. வெண்குடைகள் சூழ்ந்து வந்தன.மன்னன் உலா வருவது போல மங்கல நாண்(தாலி) நகரெங்கும் ஊர்வலமாகச் சென்றது.நிறைவாக மண்டபத்தை அடைந்தது." என்று கோனார் தமிழ் உரை எழுதுவதை தவிர்த்து அவர் நடையில் எழுதியிருந்தால் இன்னும் சுவை கூடியிருக்கும் என்பது என் எண்ணம்.

அதே போல கணிகையர் குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும் மாதவி , கோவலனைத் தவிர வேரொருவனரை மனதாலும் நினையாமல் வாழ்ந்தவள் என்று படித்திருக்கிறேன் ஆனால் "போதாக்குறைக்கு ஆண்கள் அவளை ரசித்த போதெல்லாம் மாதவி உதட்டில் மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது " (இது கோவலனுடன் அவள் வாழ்ந்த பிறகு நடக்கிறது)என்பது போன்ற சில , படித்ததற்கு முரணாக இருப்பது போல் தோன்றுகிறது.

நான் முன்னமே சொன்னது போல் தெரிந்த கதை என்பதால் இந்த நாவல் அதிகம் விமர்சனத்துக்குள்ளாகும் சாத்தியம் இருக்கிறது.

இது ஜவ(ஹ)ரின் முதல் முயற்சியா தெரியவில்லை.If so, very very good effort.

எது எப்படி இருந்தாலும் நாவல் வடிவாக அனைவரும் படிக்கும் படியாக சிலப்பதிகாரம் ஒரு "சிறப்பதிகாரமாகவே" வந்திருக்கிறது.

வாழ்த்துக்கள் கே ஜி ஜவர்லால்.

அன்புடன்...ச.சங்கர்

சீவகன் கதை - " பினாத்தலின்" முதல் நாவல்

தமிழில் ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் ஒன்றான "சீவக சிந்தாமணி " நாவல் வடிவில் எழுதப் பட்டு வெளிவந்திருக்கிறது.நாவலாக எழுதியுள்ளவர் தமிழ்ப் பதிவுலகில் "பினாத்தல் சுரேஷ் " என்று அறியப்படும் பிரபல:) பதிவர்-ராம்சுரேஷ் என்ற பெயரில் எழுதியுள்ளார். வெளியிட்டிருப்பது - கிழக்கு பதிப்பகம்

கடினமான கவிதை அல்லது செய்யுள் வடிவிலுல்ள தமிழ்க்காப்பியங்களை அனைவரும் படிக்கும் எளியதமிழில் நாவல் வடிவில் தரவேண்டும் என்ற எண்ணத்துக்கு கிழக்கு பதிப்பகத்தாருக்கு பாராட்டுக்கள்.காப்பியங்களில் முழுமையாகக் கிடைக்கப் பெற்றுள்ள சிலப்பதிகாரம்,மணிமேகலை,சீவக சிந்தாமணி என்ற மூன்றையும் நாவல் வடிவில் கொண்டு வந்துள்ளார்கள்.இது முதன் முதலில் தமிழில் செய்யப்படும் புதுமையான முயற்சி இல்லை..ஏற்கனவே தேவாரப் பாடல்களும், பெரிய புராணமும் கதை வடிவங்களாக வெளியிடப் பட்டிருக்கிறது.ஆனாலும் இத்தகைய முயற்சிகள் ஒவ்வொரு கால கட்டத்தில் நடந்து கொண்டே இருப்பதன் மூலம் இந்தக்காவியங்கள் /காப்பியங்கள் அந்தந்த தலைமுறை மக்களுக்கு அவர்களது பயன் படு மொழியிலேயே சென்று சேர்வதால் நமது இலக்கியக் களஞ்சியமான இவற்றை அழியாமல் காப்பதிலும் அடுத்த தலை முறைக்கு எடுத்துச் செல்லவும், இது பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ள மூல நூல்களைத் தேடிச் செல்லும் அவர்களது ஆர்வத்தைத் தூண்டும் ஒரு தூண்டு கோலாகவும் இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இதையே புத்தகங்களின் முன்னுரையிலே பதிப்பகத்தாரும் தங்கள் குறிக்கோளாகச் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார்கள்.அந்த வகையிலே பதிப்பகத்தாரும் மூன்று ஆசிரியர்களும் தங்களுடைய நோக்கத்திலே வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றே சொல்லவேண்டும் .பாராட்டுகள்.

மூன்று புத்தகங்களையும் படித்து விட்டாலும் "சீவக சிந்தாமணி " பற்றி முதலில் எனது எண்ணங்கள் பதியக் காரணம் படிப்பதற்கு முன் இந்த மூன்று காப்பியங்களில் நான் அதிகம் அறிந்திராதது சீவக சிந்தாமணிதான் என்பதாலும், எழுதிய ராம் சுரேஷுக்கு இது முதல் நாவல் என்பதாலும் அன்றி அவர் எனக்குத் தெரிந்தவர் மற்றும் நண்பர் என்பதாலல்ல :)

தான் எழுதிய முதல் நாவல் என்று வாசகனுக்கு தெரியாத அளவிலே சீவகனின் கதையை சுவாரசியமாகவும், விறுவிறுப்பாகவும் தேர்ந்த எழுத்தாளர் போல் சொல்லியிருக்கிறார் ராம் சுரேஷ்.புத்தகத்தைக் கீழே வைக்காமல் படித்து முடிக்கும் எண்ணத்தை ஏற்படுத்தும்படி எழுதியிருப்பது எழுத்தாளரின் வெற்றியே .

இந்தக் கதையைப் படித்து முடித்ததும் எனக்குத் தோன்றியது தமிழில் அனேகமாக முதலில் தோன்றிய ஹீரோ சீவகந்தான் என்று .இன்றைய தமிழ் ஹீரோவை மையப்படுத்தி வரும் படங்களில் வாடிக்கையாக ஹீரோக்கள் செய்யும் / வரும் காதல், மோதல், சொத்தை இழத்தல், அனாதை,தாய்ப்பாசம், பிரிவு, மாற்றாந்தாய்,சூழ்ச்சி,பழிவாங்கல்,சபதம்,பழி தீர்த்தல்...அத்தனையும் சீவகன் கதையில் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது.அதுவுமில்லாமல் சீவகனுக்கு 8 ஹீரோயின்கள்:). போதாக்குறைக்கு தன்னைக் காதலிக்கும் மற்றும் இரண்டு பெண்களை அறிவுரை சொல்லித் திருத்தி விடுகிறான் (எம்ஜியார் பாணி தங்கச்சி சென்டிமென்ட் சீவகனுக்கு எப்படித் தெரிந்தது:) ) இன்றளவும் தமிழ்ப்படங்களுக்கு கதைக்கரு தரும் வற்றாத அட்சய பாத்திரம் "சீவகசிந்தாமணி"தான் என்று சொல்லலாம் போல் இருக்கிறது.அதே நேரத்தில் கதை படித்தால் மஹாபாரதத்தையும், கிருஷ்ணன் கதையையும் , அர்சுனன் கதையையும் கலந்து அதில் சமண மத எஸன்ஸையும் சேர்த்து தயார்க்கப் பட்ட மிக்ஸட் ஃப்ருட் ஜாம் இந்த சீவக சிந்தாமணி என்ற எண்ணமும் வருகிறது.எப்படியிருப்பினும் சீவக சிந்தாமணி படிக்கச் சுவை குன்றாத ஒரு அழகிய காப்பியம் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

பொதுவாக பண்டைக் காவியங்களை நாவலாக்கும் முயற்சியில் அல்லது சரித்திரக் கதைகளை எழுதும் போது எழுத்தாளர்கள் வருணனைகளில் அதிகம் புகுந்து விடுவது உண்டு.அப்படிப் பட்ட வருணனைகள் கதையின் ஓட்டத்தை மட்டுப்படுத்தக் கூடிய அபாயமும் நேர்ந்து விடுவதுண்டு.அதற்கு நேர் மாறாக சிலர் கதையை நேரடியாக வெட்டொன்று துண்டு இரண்டு என்னும் படியாக எழுதி விடும் போது அதில் கதை ஓட்டம் நன்றாக இருந்தாலும் படித்து முடிக்கையில் ஊட்டியின் இயற்கையான குளு குளு எஃபெக்ட் இல்லாமல் செயற்கையான ஏசி ரூமின் குளு குளு எஃபெக்ட் மட்டுமே கிடைகும். இது இரண்டுமில்லாது வர்ணனைகளை சரியான அளவிலும் ,தேவையான இடங்களிலும் கொடுத்து படிப்பதை சுவாரசியமாக ஆக்கியிருக்கிறார் ராம் சுரேஷ்.

கதையில் மொத்தம் 65 கதாபாத்திரங்களுக்கும் மேல்.அதுவும் உருத்திரதத்தன்,கந்துக்கடன், காந்தர்வதத்தை, அனங்கமாலை, கலுழுவேகன், அசனிவேகம்,அநங்கமாவீணை, அசலகீர்த்தி, அநங்கவிலாசினி, பவணமாதேவன் என்று பல் சுளுக்கும் பழந்தமிழ்ப் பெயர்களோடு. ஆனால் நாவல் படித்து முடித்தது கதா பாத்திரங்களை நினைவில் நிறுத்தும் வகையில் கதை சுவாரசியமாக சொல்லப்பட்டிருப்பது மூலத்தை வடித்த திருத்தக்கத் தேவரின் திறமையாகவும் இருக்கலாம் அல்லது நாவலாக்கிய ராம்சுரேஷின் திறமையா தெரியவில்லை. எப்படியிருந்தாலும் பாராட்டுக்கள்.

கிழக்கு பதிப்பகமும் நாவலை தரமான முறையிலே அச்சிட்டு வெளியிட்டிருக்கிறார்கள். நான் படித்த வரை மொத்த 253 பக்க கதையில் மூன்று இடங்களில் எழுத்துப் பிழை தவிர ( ஒரு இடத்தில் சீவகன் சேவகன் ஆகிவிட்டான் :) ) வேறு குறை கண்ணில் படவில்லை.

மொத்தம் 12 பாகங்களில் 80 பிரிவுகளாக பிரித்துக் கதை அமைத்திருக்கிறது. நிறைய பிரிவுகளின் தலைப்புகள் சுமார் ரகம். பொதுவாக கல்கி ,சாண்டில்யன் சரித்திரக் கதைகளில் பிரிவுகளின் தலைப்புகளே படிக்கும் ஆர்வத்தை தூண்டும் படி இருக்கும்.அடுத்தடுத்து எழுதும் கதைகளில் எழுத்தாளர் இதில் கவனம் செலுத்துவது நலம்.

பினாத்தல் சுரேஷாக எழுதும் போது எழுத்தில் இழையோடும் நகச்சுவை முத்திரை ராம் சுரேஷின் நாவலில் சில இடங்களில் மட்டுமே காண முடிந்தது.சரித்திர / இலக்கிய களம் என்ற தயக்கமோ அல்லது டெபுடன்ட் நாவல் எழுத்தாளர் என்ற பயமாக கூட இருக்கலாம். இனி வரும் காலங்களில் இயல்பாக அடித்து ஆடுவார் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.

மொத்தத்தில் இந்தக் கதை படித்ததால் திருத்தக்கத் தேவரின் "சீவக சிந்தாமணி " நூலைப் படிக்கும் ஆவல் எழுந்துள்ளது என்பது உண்மை.அதை முழுதும் படித்த பின் ராம்சுரேஷின் நாவல் மீதான என் எண்ணத்தில் மாற்றம் ஏற்பட்டாலும், ஒரு தனி நாவலாக,தமிழின் ஒரு பெரும் காப்பியக் கதையை எளிய முறையில் அறிமுகப் படுத்தும் ஒரு நூலாக இந்தப் படைப்பு வெற்றி பெற்றுள்ளது.மேலும் இது ஒவ்வொரு உப பிரிவாக நம் குழந்தைகளுக்கு கதை போல் படித்துக்காட்டும் எளிமையான முறையிலும் அமைந்திருக்கிறது. இதை தமிழ் இலக்கிய ஆர்வலர்களும், நாவல் விரும்பிகளும் கண்டிப்பாக படிக்க வேண்டும் என்று தைரியமாக பரிந்துரைக்கிறேன்.

வாழ்த்துக்கள் ராம் சுரேஷ் (அ) சுரேஷ் பாபு (அ) பினாத்தல் சுரேஷ்

அன்புடன்...ச.சங்கர்

எனது டைரியின் இன்றைய பக்கம் - 21/08/09

பப்பு பரிட்சையில் ஏன் ஃபெயிலானான் என்று தெரிந்து கொள்ள ஆசைப்பட்டால் - விடை பதிவின் கடைசியில் :)

&&&&&&&&&&&&&&&&&

இனிமேல் அமெரிக்கா போவதானால் யோசித்துத்தான் செய்வேன் என்று ஷாருக் கான் சொல்லியிருக்கிறார். அவரைக் கேள்வி கேட்டுத் துருவியதே நிழல் உலகில் அவருக்கான தொடர்பினால்தான் என்று வரும் செய்தியைப் பார்த்தால் ஷாருக்கான் அமெரிக்கா போகும் போது யோசித்துச் செய்வது நலம் என்றுதான் தோன்றுகிறது,பொதுவாக தாவுத் இப்ராஃகிம் போன்றோருடன் ஷார்ஜா கிரிக்கெட் மேச்சில் ஒன்றாக நின்று ஃபோட்டோ எடுத்துக் கொள்ளும் கூட்டம் இந்தியாவில் வேண்டுமானால் பீற்றிக் கொள்ளலாம்..அமெரிக்காவிலெல்லாம் அரசல் புரசலாக சந்தேகப்பட்டாலே ஆப்புதான்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

இன்றைக்கு வலையில் கண்ணில் பட்டது புழுதிவாக்கத்தைச் சேர்ந்த ஜெயஸ்ரீ என்பவரின் கொலை பற்றிய சந்தன முல்லையின் இந்தப் பதிவில் ( நான் பார்த்த வரையில்)நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் முன்னாள் மூத்த பதிவர்??? :) முகமூடியின் பின்னூட்டத்தைப் பார்த்தேன். முகமூடியும் ராபினும் ஆண்வர்கத்தை ஓரளவு காப்பாற்ற முயன்றிருக்கிறார்கள்.:)

இந்தப் பதிவைப் பார்த்ததும் ராபர்ட் லூயிஸ் ஸ்டீவன்சன் என்பவர் சொன்னது ஞாபகத்திற்கு வந்தது

The little rift between the sexes is astonishingly widened by simply teaching one set of catchwords to the girls and another to the boys. ~Robert Louis Stevenson

மேலும் சிலர் சொன்ன சுவாரஸ்யமான கருத்துக்கள்

You don't have to be anti-man to be pro-woman. ~Jane Galvin Lewis

Being a woman is a terribly difficult task, since it consists principally in dealing with men. ~Joseph Conrad

Women are the only oppressed group in our society that lives in intimate association with their opressors. ~Evelyn Cunningham

I do not wish them to have power over men, but over themselves. ~Mary Wollstonecraft

Whether women are better than men I cannot say - but I can say they are certainly no worse. ~Golda Meir

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

இன்றைய மெயிலில் வந்தது..பப்பு ஏன் ஃபெயிலானான் என்ற தலைப்பில் வந்த இந்த மெயிலைத் தமிழ்ப் படுத்தினால் ரசிக்காது என்று நினைத்ததால் இதையும் அப்படியே ஆங்கிலத்தில் வெளியிடுகிறேன்.

நாளைய டைரி எழுத முடிந்தால் மட்டுமே

அன்புடன்...ச.சங்கர்
சென்னை- 21-08-09

எனது டைரியின் இன்றைய பக்கம் ( 16-08-09)

Be a Roman in Rome என்ற பழமொழியை தமிழில் " ஊரோடு ஒத்து வாழ் " என்று சொல்வார்கள். இந்தப் பழமொழி அனேகமாக எல்லா மொழியிலேயும் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். இது சிலருக்கு குறிப்பாக ஷாருக்கான் போன்ற வேஷம் கட்டும், ஊர் சுற்றும் கூத்தாடிக்கு தெரியாமல் போனது ஏனென்று தெரியவில்லை.

அமெரிக்க நெவார்க் விமான நிலையத்தில் இமிக்ரேசன் சோதனையின் போது அவரை இரண்டாவது கட்ட விசாரணைக்கு உட்படுத்தி விட்டார்களாம். உடனே அவருக்கு அவமானம் பொத்துக் கொண்டு வந்து விட்டது. இதில் என் பெயர் கான் என்று முஸ்லிம் பெயராக இருந்ததனால் எனக்கு இந்த அவமானம் ??? என பொரிந்து தள்ளியிருக்கிறார்.

உடனே இந்தியாவில்லுள்ள ஒரு எம்பி க்கு ஃபோன் செய்ததுமில்லாமல், அந்த விஷயம் ஊதிப் பெரிதாக்கப் பட்டுள்ளது. மத்திய மந்திரி அம்பிகா சோனியும் தம் பங்குக்கு பொரிந்து தள்ளியிருக்கிறார். இவர்களுக்கெல்லாம் இன்னொரு நாட்டின் விதி முறைகளை அதுவும் பாதுகாப்புக்காக ஏற்படுத்தப் பட்டுள்ள விதி முறைகளையே கடைப் பிடிப்பதில் அப்படி என்ன கெளரவக்குறைவு ஏற்பட்டு விடுகிறதோ தெரியவில்லை.அப்பபடியே இது முஸ்லிம் இன மக்களுக்கு எதிரான அமெரிக்கர்களின் திட்டமிட்ட மானபங்கப் படுத்துதல் என்று கொண்டாலும் தினமும் ஆயிரக் கணக்கான இந்திய முஸ்லீம்கள் இந்த மாதிரியானன அவமரியாதைகளை கடந்து அமெரிக்கா போய் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு கொதித்தெழுந்து ஃபோன் செய்ய எந்த மந்திரியயும் தெரியாது என்பது ஒரு புறம் இருக்க இப்படிப் பட்ட நிகழ்வுகளுக்கு அம்பிகா சோனியோ அல்லது யாருமோ இதற்கு முன் ஒரு மயிரைக் கூட கிள்ளிப் போடவில்லை என்பதுடன் இப்பொது நடந்தது ஷாருக் கானுக்கு என்றவுடன் நன்றியுடன் வாலாட்டுகிறார்களே என்பதுதான் பெரிய எரிச்சல்.

நமது முன்னாள் ஜனாதிபதி திரு.அப்துல் கலாமுக்கு இந்தியாவிலேயே இப்படிப்பட்ட ஒரு நிகழ்வு ஏற்பட்ட போது- அதுவும் ஒரு அமெரிக்க விமான கம்பெனியால்தான் ( புரோடகால் படி அது ஒரு தவறானன செயல் என்ற போதும் கூட) அவர் பெருந்தன்மையுடன் இருந்தார் என்பதும் வாய்க்கு வந்த படி ஸ்டேட்மென்ட்கள் கொடுத்துக் கொண்டு அலையவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த எரிச்சலுடனே கேட்கிறேன் " ஷாருக் கான் என்ன பெரிய மயிரா ? After all ஒரு கூத்தாடி" .

என்றுதான் புகழ் பெற்றவர்களும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களும் பணம் படைத்தவர்களும் சாதாரணர்களை விட எல்லாவிதத்திலும் உசத்தி " என்கிற மன்னர் பரம்பரை மனப்பான்மை மறைந்து " மக்கள் அனைவரும் சட்டத்தின் முன் சமம் " என்ற உண்மையான ஜனநாயக சுதந்திரம் வருமோ தெரியவில்லை.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

இன்றைய மெயிலில் வந்தது

ஒரு முறை தத்துவ ஞானி கன்ஃபூசியசிடம் ஒருவர் கேட்டாராம் " மனிதர்கள் உங்களை எந்த விஷயத்தில் ஆச்சரியப் படுத்துகிறார்கள்??" என்று

அதற்கு கன்ஃபூஷ்யஸ் சொன்னாராம்

மனிதர்கள் ஆரோக்கியத்தைச் செலவழித்துக் கொண்டு பணம் சம்பாதிக்கிரார்கள்..பின் ஆரோக்கியத்தை சம்பாதிக்க பணம் செலவழிக்கிறார்கள்

மனிதர்கள் நிகழ்காலத்தை எந்த அளவுக்கு மறந்து விடுகிறார்கள் என்றால் வருங்காலத்தைப் பற்றி கவலையுடன் சிந்திப்பதில் அவர்கள் நிகழ் காலத்திற்காகவும் வாழ்வதில்லை, வருங்காலத்திற்காகவும் வாழ்வதில்லை

மனிதர்கள் வாழும் போது , அவர்களுக்கு சாவே இல்லை என்பது போல வாழ்கிறார்கள்..சாகும் போதோ அவர்கள் வாழவே இல்லை என்பது போல சாகிறார்கள் (வாழ்ந்த சுவடே இல்லாமல் அழிந்தொழிந்து போய் விடுகிறார்கள்.)

How very true.

நாளைய டைரி எழுத முடிந்தால் மட்டுமே

அன்புடன்...ச.சங்கர்

சென்னை- 16-08-09

எனது டைரியின் இன்றைய பக்கம்

லீவு நாளானதால் மிகவும் லேட்டாக எழுந்திருந்து கையில் காப்பிக் கோப்பையுடன் பேப்பரை மேய்ந்தால் பன்றிக் காய்ச்சலையும் சுதந்திர தினத்தையும் தவிர வேறு செய்திகள் வெகுவாக இல்லை.

இந்தியாவில் பருவ மழை பொய்த்ததால் கரீஃப் என்று சொல்லக் கூடிய கோடை காலப் பயிர் விளைச்சல் பாதிக்கப் பட்டிருப்பதுடன் இந்த நிலை (மழை குறைவு) இந்த மாதமும் தொடர்ந்தால் நிலத்தின் ஈரத் தன்மை கடுமையாக பாதிக்கப் படுமாகையால் ராBபி என்று சொல்லக் கூடிய குளிர் கால பயிர் விளைச்சலும் பாதிக்கப் படும் என்ற செய்தி மிரட்டுகிறது.

ஏற்கனவே ஏகத்துக்கும் ஏறிக் கிடக்கும் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைவாசியிலும், வீட்டு பட்ஜெட்டிலும் இது எந்த விதமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தப் போகிறதென்று யோசித்தாலே திகிலூட்டுகிறது.

மத்திய விவசாயத்துறை அமைச்சர் சரத் பவார் இதெல்லாம் பற்றிக் கவலைப் படுவாரா அல்லது நின்று போன இந்திய பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் தொடரை திரும்ப ஆரம்பித்து எப்படி கலெக்க்ஷன் பார்ப்பது என்று கவலைப் படுவாரா தெரியவில்லை.


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


அப்படியே நெட்டைத் திறந்து மெயில்களையும் , வலைத் தளங்களையும் மேய்ந்தால் அங்கும் ஒரே " சுதந்திர தினம்" . அது தவிர சொல்லி வைத்தது மாதிரி நிறையப் பேர் சேரனின் " பொக்கிஷம் " படத்துக்கு விமர்சனம் பதிவு பண்ணியிருக்கிறார்கள்.

படித்தவற்றுள் பெரும்பாலானா விமர்சனங்கள் "கொலை வெறியுடன் " ஒரே மாதிரியாக இருக்க பதிவர்கள் கேபிள் சங்கர் என்பவரின் இந்த விமர்சனமும், கார்த்திகைப் பாண்டியனின் இந்த விமர்சனமும் படிப்பதற்கு கொஞ்சம் தேவலை.

என்னைப் பொருத்த அளவில் விமர்சனம் என்பது " நிறைகுறைகளை அலசுவதாக இருக்க வேண்டுமே தவிர நம் கடுப்பையும் எரிச்சலையும் தீர்த்துக் கொள்ளும் களிம்பாக இருக்கக் கூடாது ".


உண்மைத்தமிழன் விமர்சனம் எழுதுவதற்க்கு பதில் படிக்கும் அனைவருக்கும் படத்தின் சீடி அனுப்பி வைக்கலாம். அவர் எழுதின விமர்சனத்தைப் படிப்பதற்கும் படம் பார்ப்பதர்க்கும் அதே நேரம்தான் ஆகும் என்று நினைக்கிறேன்.


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


மெயிலில் வந்த ஒரு செய்தி.

பன்றிக் காய்ச்சல் பற்றிய செய்திகளும் , புரளிகளும் , ஜோசியங்களும் , செய்ய வேண்டியவைகளும் , செய்யக்கூடாதவைகள் பற்றிய அறிவுரைகளும் வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன . அதையெல்லாம் கடைப் பிடிக்கிறீர்களோ இல்லையோ......


காலையில் எழுந்து கண்ணாடி பார்க்கும் போது உங்கள் முகம் கீழ்க்"கண்டபடி" இருந்தால் கண்டிப்பாக ஆபிஸ் போகாதீர்கள்

நாளைய டைரி எழுத முடிந்தால் மட்டுமே



அன்புடன்...ச.சங்கர்
சென்னை--15/08/2009

பன்றிக்காய்ச்சல் --அமெரிக்கர்களின் சதி அம்பலம்

இந்த வார குமுதத்தில் பன்றிக்காய்ச்சல் பரவல் அமெரிக்காவால் திட்டமிட்டு நடத்தப் படும் சதியா என்று சந்தேகம் எழுப்பிச் செய்தி வெளியிட்டிருக்கிறார்கள் .

கீழ்க்கண்ட போட்டோக்களைப் பார்த்தால் அது உண்மைதான் என்பது போல் தெரிகிறது

அதுனால அமெரிக்கர்களை முத்தமிடுரதா இருந்தா யோசிச்சு செய்யுங்க :)

இவங்க அடிக்கிற இந்தக் கூத்துல பன்னிக்கு காய்ச்சல் வராம இருந்தா சரி...

அன்புடன்...ச.சங்கர்

பகுத்தறிவு, பக்தி, பன்றிக்காய்ச்சல்

காலையில் பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்த போது முதலமைச்சர் கருணாநிதியின் பேத்தியும் , துணை முதல்வர் ஸ்டாலினின் மகளுமான செந்தாமரை அவர் கணவருடன் திருவண்ணாமலையில் கிரி வலம் செய்து கடவுளை வழி பட்டதாக செய்தி வந்திருந்தது. இதைப் படித்த என் நண்பன் பகுத்தறிவு உபதேசமெல்லாம் ஊருக்குத்தான் போலிருக்கிறது , பெங்களூருவில் திருவள்ளுவர் சிலை திறப்பு நிகழ்ச்சியுல் தாத்தா " நட்ட கல்லை சுற்றி வந்து நாலு புஷ்பம் சாத்தியே" என்று சித்தர் பாடலையெல்லாம் உதாரணம் காட்டி நாத்திகம் பேசியதை பேத்தி கேட்கவில்லையா" என்றான். கருணாநிதியும் ஸ்டாலினும் நாத்திகர்களாக இருந்தால் அவர்கள் குடும்பமும் அப்படி இருக்க வேண்டும் என்று அவசியமில்லையே என்றேன். அதற்கு நண்பன் " வீட்டுக்குள்ளேயே தன் மகளையும் பேத்தியையும் கன்வின்ஸ் பண்ணி திருத்த முடியாத இவங்களெல்லாம் நாட்டைத் திருத்துறேன்னு புறப்பட்டதுதான் கேலிக்கூத்து " கூரை ஏறிக் கோழி பிடிக்கத் தெரியாதவன், வானம் ஏறி வைகுந்தம் போய் விடுவேன்" என்று மார் தட்டின கதைதான் என்றான். இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த என் மனைவி "ஆமாம்..கல்யாணம் ஆகி ரொம்ப நாளாகி விட்டது, குழந்தை இல்லையோ என்னமோ..அதான் எவனாவது ஜோசியன் கிரி வலம் சுற்றி வரச் சொல்லியிருப்பான். ஆத்திகமாவது.. நாத்திகமாவது...அவங்கவங்க கவலை அவங்கவங்களுக்கு என்று போகிற போக்கில் கொளுத்திப் போட்டு விட்டுப் போனாள். " Both of them got a point there ".


சென்னையில் எல்லோரும் பன்றிக் காய்ச்சல் ஹைப்பில் இருக்கிறார்கள். அதன் பாதிப்பை விட இவர்கள் வம்பிற்காக அடிக்கும் லூட்டிதான் தாங்க முடியவில்லை.என் தங்கை மெனக்கெட்டு போன் பண்ணி உன் பிள்ளைக்கு மாஸ்க் போட்டு விட்டியா எனக் கிளப்பி விட , என் மனைவி உடனே என் அப்பாவை ஊரெல்லாம் சுற்ற வைத்து 2 மாஸ்க் வாங்கி வரச் செய்து பிள்ளைக்கு மாட்டி ஸ்கூலுக்கு அனுப்பியது மட்டுமில்லாமல், அதை ஊரெல்லாம் ஃபோன் போட்டுச் சொல்லி பீதியை தன்னால் முடிந்த அளவு மேலும் கூட்டி விட்டாள்.பாவம்..வாழ்க்கையில் இதுவரை பன்றியே பார்த்திராத என் பையன் "கினியா பன்றி"யாகி மாஸ்க் மாட்டிக் கொண்டு தேமே என ஸ்கூலுக்கு போனான். எந்த ஒரு விஷயத்தையும் பொழுது போகாமல் வம்புக்கு அலையும் சென்னை மாமிக்களும் , மீடியாக்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஊதிப் பெரிதாக்கி விடுகின்றனர் என்றே தோன்றுகிறது. இந்த விஷயத்தில் சக பதிவர் இட்லி வடை வலைப்பக்கத்தில் வந்துள்ள இந்தப் பதிவு அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய பதிவு." Please spread the right message"


அன்புடன் ... ச.சங்கர்

தியாகத்தின் நினைவாக...

உண்மைச் சம்பவம் கலந்த கதை.

கார்கில் போரின் பத்தாவது ஆண்டு தினத்தை முன்னிட்டு அந்தப் போரில் இந்திய மண்ணைக் காக்க உயிர் நீத்த வீர சகோதரர்களின் நினைவாக மீள் பதிவிடுகிறேன்

தோட்டாக்களின் பாதையில்

"சார்... நீங்கள் மென்பொருள் துறையில் பணி செய்கிறீர்களா?"
" ஆம்" விவேக் ப்ரதான் தனது லாப் டாப்பிலிருந்து பார்வையை அகற்றி கேட்டவரை பார்த்தான்.
அது சதாப்தி எக்ஸ்பிரஸ் இரயிலின் முதல் வகுப்பு பெட்டி. விவேக் ப்ரதானுக்கு ஒரு பெரிய கணினி நிறுவனத்தில் ப்ராஜக்ட் மேனேஜராக பணி.விமானத்தில் செல்ல முடியுமானாலும் , பயணத்தின் போது வேலை செய்யக் கிடைக்கும் நேரம் காரணமாக இரயிலில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தான்.

கேள்வி கேட்ட பக்கத்து இருக்கை பயணிக்கு சற்றேறக்குறைய முப்பது வயதிருக்கும். திடகார்திரமாக பார்க்க விளையாட்டு வீரர் போல இருந்தார்.ஏனோ அவரைப் பார்த்தால் அந்த முதல் வகுப்புக்கு கொஞ்சமும் பொருந்தாமல் இருந்தார்.விளையாட்டு வீரர் யாராவது, பாசில் இலவச பயணம் செய்வாராக இருக்கும் என்று நினைத்தான் விவேக்.

" உங்களைப் போன்றவர்களால் நாடு மிக வேகமாக முன்னேறி வருகிறது.எல்லாம் கணினி மயமாகிக் கொண்டு வருகிறது" என்றார் சக பயணி.

"நன்றி" என்றான் விவேக் ப்ரதான் கொஞ்சம் கர்வத்துடன்.

"உங்களைப் போன்றவர்களை பார்த்து நான் எப்போதுமே அதிசயித்துப் போவேன்" அவர் மேலும் தொடர்ந்தார். "நீங்கள் அறையில் அமர்ந்து கொண்டு கணினியை சொடுக்குகிறீர்கள்.அது ஆச்சரியகரமான பெரிய பெரிய வேலை யெல்லாம் செய்கிறது" குழந்தையைப் போல் அதிசயித்தார்.

விவேக் மேலும் கர்வமாக "அது வெறும் சொடுக்கும் விஷயமில்லை நண்பரே! அதன் பின்னால் எவ்வளவு உழைப்பு இருக்கிறது தெரியுமா ?" என்று கேட்டுவிட்டு ஒரு நிமிடம் அவருக்கு கணினியை பற்றி மேலும் விளக்கலாமா என்று யோசித்து பிறகு முடிவை மாற்றிக் கொண்டு "அது மிகவும் சிக்கலான விஷயம்" என்று தோளைக் குலுக்கினான்.

அவரும் விடாமல் "அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்.அதனால்தான் உங்களுக்கெல்லாம் சம்பளம் மிக மிக அதிகமாக இருக்கிறது " என்றார் அப்பாவியாக.

இது விவேக் ப்ரதானை கொஞ்சம் சுருக் என தைத்தது.மிக மென்மையான கோபம் மேலிடும் குரலில் "எல்லோரும் சம்பளத்தையே பார்க்கிறார்கள்.யாருமே நாங்கள் செய்யும் கடின உழைப்பை பார்ப்பதில்லை.கடின உழைப்பை பற்றி நம் நாட்டவருக்கு மிகக் குறுகிய கண்ணோட்டமே இருக்கிறது. A/C அறையில் இருந்து கொண்டு வேலை செய்வதால் நாங்கள் வியர்வை சிந்துவதில்லை என்று நினைக்கிறீர்களா?உங்களைப் போல் உடலை வருத்தி வேலை செய்தால் மட்டும் கடின உழைப்பு என்று அர்த்தமில்லை. நாங்களும் மூளையை கசக்கித்தான் வேலை செய்கிரோம்.அதுவும் சுளுவானதில்லை.. தெரிந்து கொள்ளுங்கள்"

விவேக் ப்ரதான் மேலும் அவருக்கு புரிய வைக்க எண்ணி தொடர்ந்தான்

" உதாரணத்திற்க்கு இந்த இரயில்வே துறையை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.பயணச்சீட்டு முன்பதிவு முழுவதும் கணினி மயமாக்கப்பட்டுள்ளது. நாளும் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் நூற்றுக்கணக்கான கணினி மயமாக்கப்பட்ட முன்பதிவு மையங்களில் மற்றும் இணைய தளங்கள் மூலமாக பயணச்சீட்டை பதிவு செய்கிறார்கள்.ஒரே தகவல் மையத்தில் இருந்து ஒரே நேரத்தில் நாடு முழுவதும் பல்லயிரக்கணக்கான தகவல் பரிவர்த்தனைகள்,தகவல் கட்டமைப்பு, தகவல் பாதுகாப்பு,கணக்கு வழக்குகள் பராமரிப்பு என்று எவ்வளவோ இருக்கிறது! இந்த மாதிரி உள்ள ஒன்றை வடிவமைப்பதில் உள்ள நுட்பமும் , சிக்கலும் புரிகிறதா உங்களுக்கு ?? என்றான் விவேக்.

பக்கத்து சீட் பயணி திருவிழாவில் விடப்பட்ட சிறுவன் போல் ஆச்சர்யத்தில் வாயடைத்துப் போனார்.இது அவரது கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்டது."நீங்கள் இதை போன்றவற்றை வடிவமைக்கும் பணியையா செய்கிறீர்கள்" என்று அப்பாவியாய்க் கேட்டார்.

"முன்னால் செய்து கொண்டு இருந்தேன்" கொஞ்சம் நிறுத்தி "ஆனால் இப்போது இது போன்றவற்றை வடிவமைக்கும் பலருக்கு மேலாளராக இருக்கிறேன்" என்றான்.

பக்கத்து சீட் பயணி "அப்படியானால் இப்போது உங்கள் வேலை சற்று சுளுவானதாக இருக்கும் " என்றார்.

அரசாங்கத்தில் மேலாளராகி விட்ட அதிகாரியைப் போல தன்னை எண்ணி விட்டாரே என்ற நினைப்பில் விவேக்கிற்க்கு அழுவதா,சிரிப்பதா என்று தெரியவில்லை.இவருக்கு எப்படியாவது புரிய வைத்து விட வேண்டும் என்ற நோக்கில் "ஐயா! மென் பொருள் துறையில் மேலே உயர உயர வேலை கடினமாகிக்கொண்டே போகும் . அதிக பொறுப்பு , அதிக வேலை பளுவை கொண்டு வரும். மென் பொருள் வடிவமைப்பது சுலபமல்ல .அதை இப்போது நான் செய்வதில்லை.ஆனால் அதைவிட அதிக பொருப்புகளை மேலாளர் என்ற முறையில் சுமக்கிறேன்.அது இன்னும் மிக அதிக மன அழுத்தத்தை தரும் வேலை.நான் மற்றவரிடம் குறிப்பிட்ட காலக் கெடுவுக்குள் தரமான வேலை வாங்க வேண்டும் . அதில் என்ன கஷ்டம்மென்றால், ஒரு பக்கம் வாடிக்கையாளர் தன் தேவைகளை மாற்றிக்கொண்டே இருப்பார். உபயோகிப்பவரது தேவை வேறொன்றாக இருக்கும். மேலாளர் எல்லா வேலையையும் நேற்றே முடிக்க வேண்டும் என குதிப்பார். இவை எல்லாவற்றையும் ஒரே நேரத்தில் சமாளிக்க வேண்டும்". விவேக் நீண்ட உரையை நிறுத்தி அவரை ஒரு கணம் உற்று பார்த்தான்.

"நண்பரே !சுருக்கமாக சொன்னால் என் வேலை நாலா பக்கமிருந்தும் சீறிப் பறந்து வரும் தோட்டாக்களின் பாதையில் நிற்பது மாதிரி. அது எப்படியிருக்கும் என்பது உங்களுக்குப் புரியாது" என்று சொல்லி கடைசியில் அவருக்குப் புரிய வைத்துவிட்ட வெற்றிக் களிப்புடன் முறுவலித்தான்.

"நாலா பக்கமிருந்தும் சீறி வரும் தோட்டாக்களின் பாதையில் நிற்பது மாதிரி... நாலா பக்கமிருந்தும் சீறி வரும் தோட்டாக்களின் பாதையில் நிற்பது மாதிரி... அது " இதனை இரு முறை தனக்குள் சொல்லிப் பார்த்தபடி அந்த மனிதர் எதோ நினைவில் தன்னை இழந்தவராக எங்கோ வெறித்தார்.

திரும்ப அவர் பேச ஆரம்பித்த போது அவர் பேச்சிலிருந்த ஆழ்ந்த அமைதியும் உறுதியும் விவேக்கை துணுக்குறவும் ஆச்சரியப்படவும் வைத்தது. அவர் நினைவு எங்கேயோ யுகங்களைத் தாண்டி கடந்த காலத்தில் சஞ்ஜரித்துக் கொண்டிருந்தது போலிருந்தது.

"ஐயா சீறி வரும் தோட்டாக்களின் பாதையில் நிற்பது எப்படியிருக்கும் என்பதை என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்" அவர் சன்னமான குரலில் பேச ஆரம்பித்தார்

"இருட்டின் போர்வையில் ' Point 4875 ' மலை முகட்டை பிடிக்கச் சொல்லி உத்தரவு வந்த பொழுது நாங்கள் மொத்தம் 30 பேர் இருந்தோம்.எதிரிகள் மலை உச்சியிலிருந்து சுட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.எங்கிருந்து யாரிடமிருந்து, எந்தத் திசையிலிருந்து தோட்டாக்கள் பறந்து வருகின்றன என்றே அறிய முடியாத நிலை. மறுநாள் காலையில் மலையுச்சியில் பாரதத்தின் மூவர்ணக் கொடியை பறக்க விட்ட போது உயிரோடு எஞ்சியிருந்தது நாங்கள் நாலே பேர்." சொல்லிவிட்டு நிறுத்தினார்

"ஐயா நீங்கள் ஒரு......" என்றான் விவேக்

"நான்... ஜம்மு - காஷ்மீர் பதிமூன்றாவது துப்பக்கி படைப்பிரிவிலிருந்து.......... சுபைதார் சுஷாந்த் சிங்..... கார்கிலில் "Point 4875" என்றழைக்கப் படும் மலையுச்சியைக் காவல் காக்கும் இராணுவப் பணியில் இருக்கிறேன்" வார்தைகள் நிதானமாக வந்தன.

"கார்கில் போர் முடிந்த போது , விரும்பினால் எல்லையிலுருந்து திரும்பி உள் நாட்டில் எங்காவது வேலை செய்யலாம் என்று பரிந்துரை வந்தது. ஆனால் நீங்கள் சொல்லுங்கள் !!வாழ்க்கை சுளுவானதாக இருக்கும் என்று நம் கடமையை விட்டு விட முடியுமா?" கேள்வி கேட்டு விட்டு எந்த பதிலையும் எதிர் பார்க்காமல் அவர் மேலும் தொடர்ந்தார்.

"Point 4875" முகட்டை கைப்பற்றிய அந்த காலைப் பொழுதில் நாங்கள் மறைவிடத்தில் பாது காப்பக நின்று கொண்டிருந்த போதுதான் எங்களது சக வீரன் ஒருவன் அடி பட்டு எதிரிகளின் தோட்டாக்களுக்கு இலகுவான இலக்காக பனியில் திறந்த வெளியில் விழுந்து கிடப்பதைப் பர்த்தோம். காலில் குண்டு பாய்ந்து அவனால் நடக்க முடியவில்லை.அவனை மறைவிடத்தில் பாதுகாப்பக கொண்டு சேர்க்க வேண்டியது என் பொறுப்பு . ஏனென்றால் அவன் எனது படைப் பிரிவில் எனது ஜோடி வீரன்.

அவனைக் காப்பாறப் போவதற்கு மறைவிடத்தை விட்டு வெளியே வந்து சீறி வரும் தோட்டாக்களின் பாதையில் அடியெடுத்து வைக்க வேண்டும். தனியாக இருந்திருந்தால் யோசிக்காமல் செய்திருப்பேன்.ஆனால் இப்போதோ என் படைப்பிரிவின் மேஜர் என்னருகே நிற்கிறார், எனவே அவரது உத்தரவை அவசரமாய் நாடினேன்...அனால் மேஜரிடம் எவ்வளவோ கெஞ்சிய போதும் மறுத்து விட்டார். யாரும் மறைவிடத்தை விட்டு எக்காரணம் கொண்டும் வெளியே வரக் கூடாது என்று கடுமையாக உத்தரவிட்டார். எனக்கோ ஆத்திரம் தாளவில்லை..என் தோழன் அங்கே அடி பட்டுப் பனியில் புழுவாகத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறான் . மேஜரோ யாரும் காப்பாற்றப் போகக் கூடாதென்கிறார். ஆத்திரத்தின் எல்லைக்கே போன என்னைக் கட்டுப் படுத்திக் கொள்ள என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் நான் துடித்துக் கொண்டிருக்கும் போதுதான் யாரும் எதிர் பார்க்காமல் அது நடந்தது. "

சற்றே பேச்சை நிறுத்திய அவரை விவேக் அவசரக் குரலில் கேட்டான் " பிறகு என்ன ஆயிற்று " அவனுக்கு விரு விருப்பான மர்ம நாவல் படிக்கும் போது பாதியுல் யாரோ பிடுங்கியது போலிருந்தது.

யாரும் எதிர் பாராத தருணத்தில் மேஜரே பாய்ந்து மறைவிடத்தை விட்டு வெளியே சென்று அந்த காயம் பட்ட வீரனைக் காப்பாற்றுவதில் ஈடுபட்டார்.மீதமிருந்த எங்கள் மூன்று பேருக்கும் என்ன நடக்கிறதென்பதே ஒரு கணம் பிடிபடவில்லை. மேஜர் மறைவிடத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட மறுகணம் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் எதிரியின் தோட்டாக்கள் அவரை நோக்கி சீறிப்பாய்ந்து வந்தன.மேஜர் மறைவிடத்தை விட்டு வெளியேறி அந்தக் காயம் பட்ட வீரனை இழுத்துக் கொண்டு மீண்டும் மறைவிடத்தை அடைந்தது பத்துப் பதினைந்து வினாடிகளுக்குள்தான் இருக்கும். அந்தக் காயம் பட்ட வீரன் மேலும் ஒரு குண்டடி கூடப் படாமல் பாதுகாப்பாய் மறைவிடதில்.. ஆனால் அந்தப் பதினைந்து வினாடிகளுக்குள் மேஜரின் உடம்பில் 18 குண்டுகள் துளைத்து விட்டிருந்தன. அந்தக் குண்டடிகளுக்கும் மத்தியுல் அந்தக் காயம் பட்ட வீரனை மறைவிடத்துக்கு இழுத்து வந்தது அவர் மன உறுதியேயன்றி வேறல்ல. மறைவிடத்தில் ரத்த வெள்ளத்தில் விழுந்த மேஜரைப் பார்த்ததும்தான் அவர் என்னைப் போகவிடாததின் நோக்கம் புரிந்தது.கண்ணீருக்கிடையில் "ஏனைய்ய இப்படிச் செய்தீர்கள் "என்று அவரைக் கேட்ட போது சாகும் தருவாயில் அவர் சொன்னது " இராணுவத்தில் நான் மேஜராக சேர்ந்த போது எடுத்துக் கொண்ட சத்தியப் பிரமாணத்தில் --- முதலில் என் தாய் நாட்டின் பாதுகாப்பிற்காக பாடு படுவேன் அதன் பின் எனக்குக் கீழே பணி புரிவோரின் பாதுகாப்பிற்காக பாடு படுவேன் என்றும் சத்தியம் செய்தேன்.எந்த நிலையிலும் என் சொந்தப் பாதுகாப்பு கடைசி முக்கியதுவமே பெறும் எனவே நான் உயிரோடிருக்கும் வரை என் படைப்பிரிவினர் யார் உயிரையும் பணயம் வைக்க மாட்டேன்". இதுவே அவர் சொன்ன கடைசி வாக்கியமும் ஆகிப் போனது.

இப்பொழுதும் ஒவ்வொரு நாளும் "Point 4875" மலை முகட்டில் காவலுக்கு நிற்க்கும் போதும் இந்தக் காட்சி என் மனத்தை வியாபிக்கிறது. அதுவும் அந்த மேஜர் ,என்னைத் துளைக்க வேண்டிய தோட்டாக்களை தன் மேல் வாங்கி மடிந்த காட்சி... அப்பப்பா.... சீறி வரும் தோட்டாக்களின் பாதையில் நிற்பது எப்படியிருக்கும் என்பது எனக்கும் கண்டிப்பாக தெரியும் ஐயா ஏனென்றால் நான் வாக்கிய உதாரணத்துக்காக அன்றி அதைக் கண்கூடாகப் பார்த்திருக்கிறேன் " என்று சொல்லி நிறுத்தினார்.

விவேக் ப்ரதானுக்கு யாரோ தன்னை சம்மட்டியால் அடித்தது போல இருந்தது.பேச நா எழவில்லை. கலங்கிய கண்களினூடே அவரைப் பார்த்தான். பிறகு நினைத்துக் கொண்டவன் போல் தனது லாப் டாப்பை மூடி சீட் பக்கத்தில் வைத்தான். கடைமையும் , வீரசாகசங்களும் தியாகமும் வாழ்க்கையின் சாதாரண அங்கமாக இருக்கும் இவர்களைப் போன்றவர்களுக்கு முன்னால் எப்படிப்பட்ட முக்கிய வேலையை செய்வதாக காட்டிக் கொண்டாலும் அது ஒரு பகட்டாகவோ அல்லது அவரை இழிவு படுத்தும் செயலாகவே இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

இரயில் வேகமிழந்து மெதுவாக பிளாட்பாரத்தினுள் நுழைந்தது. சுபைதார் சுஷாந்த் சிங் தனது உடமைகளை எடுத்துக் கொண்டு இறங்கத் தயாரானார்.விவேக்கைப் பார்த்து புன்னகைத்து "உங்களை சந்தித்ததில் மிக்க மகிழ்சி " என்று கை நீட்டினார்.

விவேக் ப்ரதான் தன் நடுங்கும் கரத்தால் அவர் கைகளைப் பற்றி குலுக்கிய வண்ணம் இந்தக் கைகள்தானே கரடு முரடான மலைகளை ஏறிக்கடக்கிறது,நாட்டை காப்பாற்ற துப்பாக்கி விசையை இழுக்கிறது, இந்தியாவின் மூவர்ணக் கொடியை அயராது பறக்க விட்டு பாதுகாக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டான்.உடனே அனிச்சையாக அவரைப்பார்த்து ஒரு சல்யூட் அடித்தான்.

பின் குறிப்பு : இதில் வர்ணிக்கப் பட்டுள்ள கார்கில் 4875 மலை முகட்டு வெற்றி ஒரு உண்மை சம்பவம்.மேஜர் விக்ரம் Bபத்ரா, வெற்றி கைக்கெட்டும் தூரத்தில் இருக்கையில், தனக்கு கீழ் பணி புரியும் வீரரை காப்பாற்ற தன் உயிரைத் தியாகம் செய்தார்.அவருடைய வீர மரணத்திற்குப் பிறகு நமது தேச இராணுவத்தின் மிக உயரிய "பரம வீர் சக்ரா" விருது அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.இது போன்ற வீர புருஷர்களால்தான் நாம் சீறி வரும் தோட்டக்களைப் பற்றிய கவலையில்லாமல் நிம்மதியாக தூங்க முடிகிறது.

Virtue does not always demand a heavy sacrifice - only the willingness to make it when necessary. ---------(Frederick Dunn)

பின்... பின் குறிப்பு : இந்தக் கதையை, சம்பவத் நீங்கள் ஏற்கனவே கேட்டிருக்கலாம் அல்லது படித்திருக்கலாம்.ஆனால் எத்தனை முறை கேட்டாலும், படித்தாலும் அலுக்காது எனக்கு. உங்களுக்கும்தானே.

அன்புடன்......ச.சங்கர்

குரங்கு புத்தி? மனுச புத்தி!!!!!

குரங்கிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்தவன் மனிதன் அப்பட்டீங்குறாங்க.ஆனா ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலை வரும் போது குரங்கும் , மனிதனும் எப்படி செயல்படுகின்றனர் அப்படீன்னு பார்த்தா டார்வினின் கண்டுபிடிப்பு சரிதானா அப்படீன்னு தோணுது.

நீங்களே பாருங்களேன் ரெண்டு வீடியோக்களையும்




முதலை வாயில மாட்டிக்கிட்ட குரங்கு என்ன பண்ணுது, அதோட தோஸ்துங்கல்லாம் என்ன பண்ணுது அப்படீன்னு பாத்துக்கிட்டீங்களா ?

இப்ப நம்ம மனுசங்க என்ன பண்றாங்க அப்படீன்னு பாருங்க.

ஒரு வேளை இதுதான் பரிணாம வளர்ச்சியோ ? :)

இங்கிட்டு வந்ததுக்கு ஒரு பின்னூட்டம் போட்டுட்டுப் போனா சந்தோசப்படுவோமுல்ல.

அன்புடன்...ச.சங்கர்

ஒக்காந்து யோசிப்பாய்ங்களோ!!!

இன்றைய மெயிலில் " வாஷிங்டன்னுக்கு குடி போகும் புதிய அதிபர் பாரக் ஒபாமாவின் குடும்பம் " என்ற தலைப்பில் வந்த இந்த ஃபோட்டோவைப் பார்த்தவுடன் சிரிப்பு வந்து விட்டது :)

நீங்களும் பாருங்களேன்

















ஒக்காந்து யோசிப்பாய்ங்களோ :))

அன்புடன்...ச.சங்கர்

நவராத்திரி, கொலு மற்றும் சில பதிவுகள்

நவராத்திரி என்றாலே வலையுலகில் சில ரெகுலர் பதிவர்கள் எழுதும் பதிவுகள் எனக்கு ஞாபகம் வரும்.குறிப்பாக துளசி டீச்சரின் நியூசிலாந்து கொலு படங்களுடன் கண்டிப்பாக இருக்கும் .:)


நான் படித்ததில் ஞாபகம் இருப்பது டீச்சரின் 2005 கொலுப்பதிவும் இந்த 2005 கொலுப்பதிவும் ,சமீபத்திய 2008 கொலுவின் இந்தப்பதிவும் .

பினாத்தல் (அவர்கள் வீட்டு) துபாய் கொலு பற்றி வெள்ளாந்தியாய் இந்தப் பதிவு போட்டிருந்தார்.அப்புறம் அவர் கொலு பற்றி ஏதும் பதிவு போட்டாரா தெரியாது.

அப்புறம் 2007 கொலு சமயத்தில் இட்லி வடையாரின் இந்த அரசியல் கொலு பதிவும் வந்தது ஞாபகத்தில் இருக்கிறது.

நவராத்திரி சீசனில் கொலு மலரும் நினைவுகள் பதிவுகளும் வந்திருக்கின்றன. அதில் குறிப்பாக நினைவில் இருப்பவை முன்பே படித்த ஜெயஸ்ரீ அவர்களது சிறு வயது கொலு நினைவுகளாக இந்தக் கட்டுரையும் , சமீபத்தில் படித்த டுபுக்குவின் இந்த இளமைக்கால ஜொள்ளித்திரிந்த கொலுப்பதிவும் . இந்த இரண்டுமே நான் ரசித்துப் படித்த கொலு பற்றிய பதிவுகள்.

இந்த வருடம் எங்கள் வீட்டு கொலுவையும் வலை பதிந்து விடலாம் என்று சில படங்களை கீழே கொடுத்துள்ளேன்.வேலை மற்றும் ஊர் ஊராக சுற்றித் திரிவதால் எனது சிறு வயது மாதிரி பெரிய கொலுவெல்லாம் கிடையாது.ஜஸ்ட் மூன்று படிகள்.அதுவும் பையனுக்கு லீவு ஆகையால் அவனது ஆர்வத்தை தடை போடாமல் இருக்க.

அப்புறம் கிரிக்கெட் செட்டையும் ,கிராமத்து விவசாய செட்டையும் தரையில் வைத்து விடுவோம். பையன் அதில் நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக (தத்தாவுடன் சேர்ந்து) ரோடு போட்டு,பார்க் வைத்து, ஒட்டி வெட்டி ஏதாவது க்ரியேட்டிவிடி காட்டிக்கொண்டிருப்பான்.இந்த வகையில் அவனை 9 நாள் லீவில் சமாளித்து விடலாம் என்பதாலேயே கொலு கண்டிப்பாக வைத்து விடுவோம்.:)

3 படியோ 9 படியோ தினமும் வித விதமாய் சுண்டல் கண்டிப்பாய் உண்டு.:)

அனைவருக்கும் நவராத்திரி வாழ்த்துக்கள்.


அன்புடன்...ச.சங்கர்

பிறப்பின் கைதி--"A Prisoner of Birth - By Jeffrey Archer"

புத்தகம் படிக்கும் வழக்கம் வெகுவாகக் குறைந்து விட்டபோதும் அவ்வப்போது ஏதாவது ஒரு புத்தகம் படிக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டுவிடும் . அப்படிப் பட்ட சந்தர்ப்பங்களில் பெரும்பாலும் முன்னால் படித்த அல்லது கேள்விப்பட்ட எழுத்தாளர்களின் படைப்புக்களைத் தெரிவு செய்து படிப்பது வழக்கம். சமீபத்தில் மும்பை ஏர்போர்ட்டில் அப்படி ஒரு சந்தர்ப்பம் வாய்த்த போது எனது ஆங்கில நாவல் படிக்கும் ஆவலை தூண்டி விட்ட எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சரின் சமீபத்தில் வெளிவந்த "A Prisoner of Birth" படிக்கக் கிடைத்தது.

தொடர்வது அந்த நாவலைப் பற்றி எனது பார்வையில்......

லண்டனில் சாதாரண மெக்கானிக்காக இருக்கும் அதிகம் படிக்காத டேனி கார்ட்ரைட் தனது சிறு வயது தோழியும் ,காதலியுமான எலிசபெத்துடன் தனது திருமணம் நிச்சயமானதை சிறப்பாக கொண்டாட நினைக்கிறான்.அதற்காக எலிசபெத்துடனும் ,தனது உற்ற தோழனும் எலிசபெத்தின் அண்ணனுமான பெர்னார்ட் வில்சனுடன் பணக்காரர்கள் வாழும் பகுதியிலுள்ள ஒரு பாருக்கு செல்கிறான்.அங்கு 4 பேர் குடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அதில் ஒருவர் தொலைக்காட்சி மற்றும் நாடகங்களில் நடிக்கும் பிரபலமான நடிகர்.மற்ற மூவரும் கூட பிரபலமான மேல்தட்டு வர்க்கத்தினர்தான். குடி போதையில் அந்த நால்வரில் ஒருவன் (ஸ்பென்சர் க்ரெய்க்-ஒரு பிரபல வக்கீல்) எலிசபெத்தை ஆபாசமாக கேலி செய்ய கோபப்படும் எலிசபெத்தின் அண்ணனை சமாதானப் படுத்தும் டேனியும் எலிசபெத்தும் அண்ணனையும் கூட்டிக் கொண்டு பாரை விட்டு வெளியேருகிறார்கள். ஆனால் அவர்களிடம் தகறாறு செய்வதற்கென்றே வெளியே வரும் ஸ்பென்சர் க்ரெய்க்கும் அவனது கூட்டாளிகளுள் ஒருவனும் கை கலப்பில் இறங்க நடக்கும் அமளியில் எலிசபெத்தின் அண்ணன் பெர்னார்ட் வில்சன் (ஸ்பென்சர் க்ரெய்கினால்) கத்தியால் குத்தப்பட்டு இறக்கிறான். ( தமிழ் சினிமாக்களில் வருவது போல் குத்தப்பட்ட தனது நண்பனை கைகளில் ஏந்திக் கொண்டு அவன் நெஞ்சில் பாய்ந்த கத்தியை டேனி எடுக்க முயல கத்தியில் அவன் கைரேகை பதிந்து விடுகிறது.மற்றும் ஸ்பென்சர் க்ரெய்கே போலிஸுக்கு தகவல் முதலில் சொல்வதால் அது ஸ்பென்சர் க்ரெய்க்கிற்கு சாதகமாகவும் டேனிக்கு எதிராகவும் சாட்சியமாகிறது :))

ஆனால் ஸ்பென்சர் கிரெய்க் தேர்ந்த வக்கீல் என்பதால் சூழ்நிலையையும் , தனது நண்பர்களின் பொய் சாட்சியையும் தனக்கு சாதகமாக பயன் படுத்திக் கொண்டு டேனி கார்ட்ரைட்தான் கொலை செய்தான் என போலிஸை நம்ப வைத்து விடுகிறான்.கோர்ட்டிலும் நடிகர் உட்பட பிரபலமான நால்வரின் சாட்சியத்தின் முன் எலிசபெத்தின் சாட்சியம் அதுவும் தனது காதலனுக்கு சாதகமான சாட்சியம் எடுபடாமல் போக ஜூரிக்களால் டேனி கார்ட்ரைட் குற்றவாளி என்று உறுதி செய்யப்பட்டு 22 வருட ஆயுள் சிறைதண்டனை விதிக்கப் பட்டு இங்கிலாந்திலேயே அதிகம் பாதுகாப்பு கொண்ட பெல்மார்ஷ் சிறையில் அடைக்கப் படுகிறான். அவனது மேல் முறையீட்டு மனுவும் நிராகரிக்கப்பட்டு தண்டனை உறுதி செய்யப்பட்டு விடுகிறது.

சிறையில் இவனது அறையில் சக கைதியாக வரும் முன்னாள் ராணுவ அதிகாரி நிக்கோலஸ் மான்க்ரிஃப்பிற்கும் டேனிக்கும் மிக அதிக அளவில் உறுவ ஒற்றுமை இருக்கிறது ( மீண்டும் தமிழ் சினிமா ஸ்டைல் :)) ஒன்றரை வருடத்தில் விடுதலை செய்யப்படப்போகும் நிக் சந்தர்ப்பவசத்தால்??!! சிறையில் கொலை செய்யப்பட கொலை செய்யப்பட்டது டேனி தான் என அனைவரும் நினைக்க இந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி டேனி நிக்காக விடுதலை அடைகிறான்.( மீண்டும் தமிழ் சினிமா:)) நிக்காக வெளியில் வரும் டேனி நிக்கின் சித்தப்பாவுடனான சொத்துத் தகறாரை வென்று பெரும் பணக்காரனாகி விடுகிறான் :)பிறகு திட்டமிட்டு க்ரெய்க் ஸ்பென்சர் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகளை தொழில் ரீதியாகவும்,அந்தஸ்து ரீதியாகவும் கீழிரக்கி அவர்களுக்கு மன உளைச்சலைக் கொடுத்து பழிவாங்கும் (கொலை செய்ய அல்ல) நடவடிக்கைகளில் இறங்குகிறான். நடுவில் பொய் வேடம் கலைந்து டேனி மாட்டிக் கொள்ள ஜெயிலிலிருந்து பொய் சொல்லி தப்பித்ததற்காக மீண்டும் அவன் மீது வழக்கு தொடரப் படுகிறது.

டேனி விடுதலை செய்யப் பட்டான? எலிசபெத்துடன் மீண்டும் இணைந்தானா? க்ரெய்க் ஸ்பென்சர் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகள் 3 வருடங்களுக்கு முன் செய்த கொலை மற்றும் பொய் சாட்சி சொன்ன குற்றம் மறுபடி எப்படி வெளிக்கொணரப்பட்டது? என்பதை தனக்கேயான பாணியில் சுவாரசியமாக சொல்லியிருக்கிறார் ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சர். கோர்ட் நடை முறைகளையும், வாதப் பிரதி வாதங்களையும் விருவிருப்பாக சொல்லியிருக்கிறார்.

இங்கிலாந்து கோர்ட் நடைமுறையின் கீழ் குற்றவாளியின் வேறு வழக்கு நடக்கும் போது, ஏற்கனவே தீர்ப்பு சொல்லப்பட்டு முடிந்து போன முதல் வழக்கு பற்றி எந்த ஒரு ரெஃபரென்ஸும் தரவோ அல்லது கோடி காட்டவோ கூடாது என்ற நடை முறை இருப்பதை நீதிபதி இருதரப்பு வக்கீலையும் கூப்பிட்டு கடுமையாக எச்சரிக்க, ஆனால் அந்த முதல் வழக்கு ரெஃபரன்ஸும் , ஸ்பென்சர் க்ரெய்கின் பெயரும் குறிப்பிடப்பட்டு அவனை சாட்சிக் கூண்டில் ஏற்றி விசாரித்தால்தான்ன் டேனி கொலையாளி இல்லை என்று நிரூபிக்கமுடியுமாதலால், டேனியின் வக்கீல் எப்படி அரசு தரப்பு சாட்சியங்களின் வாயிலாகவே அந்த சாட்சிகளின் பெயரை சொல்ல வைத்து ஸ்பென்சர் க்ரெய்க்கை வரவழைத்து இந்தக் கேசில் இணைக்கிறார் மற்றும் எப்பொழுதோ நடந்த கொலையை ஸ்பென்சர் க்ரெய்க் செய்திருக்கக்கூடும் என்று அவன் சாட்சியம் மூலமே நிரூபிக்கிறார் என்பது இந்தக் கதையின் ஹைலைட்.

ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சரே சமீபத்தில் ஒரு வழக்கில் சிக்கி 2 வருடம் சிறை தண்டனை அனுபவித்ததும், பெல்மார்ஷ் சிறையிலேயே சிலகாலம் இருந்ததும் கோர்ட் நடைமுறைகளையும், சிறை வாழ்க்கையையும் தத்ரூபமாக எழுத உதவியிருக்கிறது என்பது என் எண்ணம் :)

ஜெஃரி ஆர்ச்சரின் முந்தைய சில படைப்புகளான Not a penny more Not a penny less , kane&Abel, Shall we tell the president, A Matter of Honour அளவுக்கு சொல்ல முடியாதென்றாலும் கதை சொல்லப்பட்ட விதமும் ஜெஃரி ஆர்ச்சருக்கே உரித்தான கவர்ச்சி நடையும் புத்தகத்தை கீழே வைக்கவிடாமல் முடிக்கத் தூண்டுகிறது.ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சர் ரசிகர்களுக்கு நல்ல விருந்து.

கதை படித்து முடித்ததும் ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சர் எம்ஜிஆரின் நாடோடி மன்னன்,ஒளிவிளக்கு, நீரும் நெருப்பும் அல்லது atleast ஷங்கரின் ஜீன்ஸ் போன்ற படங்களைப் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டாரோ என்ற எண்ணம் வருவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.:)

ஒன்று மட்டும் உண்மை, ஆர்ச்சர் சொல்வது போல் "We all suffer in our different ways from being Prisoners of Birth"

அன்புடன்...ச.சங்கர்

பாங்காங் - சில புத்தர் கோவில் படங்கள்

சமீபத்தில் தாய்லாந்து சென்று வந்த போது எடுத்த சில புத்தர் கோவில் புகைப்படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு.


தாய்லாந்து மொழியில் "வாட் போ" அல்லது ஆங்கிலத்தில் "ரிக்ளைனிங் புத்தா" என்று அழைக்கப்படும் கோவிலில் புத்தர் நம்ம ஊர் அனந்த சயனப் பெருமாள் மாதிரி படுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்( தாய்லாந்தில் நிறைய இடத்தில் "சயன கோலத்தில் புத்தர்" இருக்கிறார்). இந்த சிலையின் நீளம் 165 அடி மற்றும் உயரம் 45 அடியாம். 1788 ல் கட்டப்பட்டு அப்புறம் 1982-ல் புதுப்பிக்கப் பட்டதாம்.















"வாட் போ " கோவிலின் வெளிப்புறத் தோற்றம் கீழே

"வாட் ட்ரைமித்" அல்லது "டெம்பிள் ஆஃப் கோல்டன் புத்தா" வில் புத்தர் சிலை 5.5 டன் எடையுடன் முழுவதும் தங்கத்தால் ஆனதாம்.இந்த கோவிலை விட இந்த புத்தர் சிலை பற்றிய கதை சுவாரஸ்யமானது. 900 வருடங்களுக்கு முன்னால் செய்யப்பட்ட இந்த சிலை பர்மீஸ் படையெடுப்பின் போது கொள்ளையடிக்கப் படாமல் தடுக்க மேலே சாந்துக் கலவையினால் பூசப்பட்டு மறைக்கப் பட்டதாம். பின் இது உண்மையான மதிப்பு யாருக்கும் தெரியாமல் அப்படியே இருந்திருக்கிறது.1957 ஆம் வருடம் ஒரு கோவிலிலிருந்து இன்னொரு கோவிலுக்கு சிலையை மாற்றும் போது க்ரேனிலிருந்து தவறி விழுந்ததில் மேல் பூச்சு சிதற உள்ளிருந்த தங்க விக்கிரகம் வெளித் தெரிந்ததாம் :)

















கோவிலின் வெளிப்புறத் தோற்றம்

தாய்லாந்து (பாங்காங்) போனா கண்டிப்பா இந்த ரெண்டு கோவிலுக்கும் போயிட்டு வாங்க.

ஆனா இந்த ரெண்டு கோவிலுக்கும் வர்ரவங்க ஏதோ வேண்டுதல் மாதிரி " வர்ராங்க புத்தர் சிலைக்கு முன்னாடி நின்னு போட்டோ புடிக்கிறாங்க..அப்புறம் நடையைக் கட்டுறாங்க" (என்னையும் சேத்துதான் :(( )இதுல காமெடி என்னன்னா போட்டோ எடுக்குறவங்க கும்புட வந்தவங்களைப் பார்த்து " கொஞ்சம் தள்ளிக்குங்க..மறைக்குது " அப்படீன்னு சொல்லுறதுதான். இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்தான் ...இல்லியா :)

அடுத்த பதிவுல வேறு சில புகைப்படங்கள் தருகிறேன்.

திஸ்கி : பதிய மேட்டர் இல்லாம இந்த மாதிரி படம் காட்டுறேன் அப்படீன்னு நெனைச்சீங்கன்னா உண்மை அதுதான் .

அன்புடன்...ச.சங்கர்

பதில்கள் to எ அ பாலா மற்றும் கேள்விகள் to பினாத்தல் சுரேஷ்

பாலா ,

நன்றி மற்றும் கண்டனங்கள். நன்றி என்னை கூப்பிட்டதற்கு . கண்டனங்கள் 4 கேள்விகள் என்ற விதியை!? மீறி உப கேள்விகளுடன் 8 கேள்விகள் கேட்டதற்கு. இப்போது பதில்கள்.

என்றென்றும் அன்புடன் பாலா என்னை இந்தப்பதிவில் கேட்ட கேள்விகளும் அதற்கான பதில்களும் கீழே.

1. சமீபத்தில் நீ மேற்கொண்ட தாய்லாந்து விசிட்டின்போது நடந்த சுவாரசியமான நிகழ்வு பற்றிக் கூற முடியுமா ? "களியாட்டங்கள்" பற்றி விவரமாகக் கூறினால், தன்யனாவேன் :)

பாங்காங்கில் ஒருநாள் மாலை சுமார் 8 மணியளவில் ஆள் நடமாட்டம் குறைந்த ஒரு சாலையில் போய்க்கொண்டிருந்த போது 2 தாய்லாந்து இளைஞர்கள் இரண்டு அழகான தாய்லாந்து இளம் பெண்களை பலவந்தப்படுத்த முயன்று கொண்டிருக்கும் போது, நான் ஓடிப் போய் அடிதடியில் இறங்கி அந்த இருவரையும் காப்பாற்ற , அந்த இளம் பெண்கள் நன்றியுடன் என்னைக் கட்டிப் பிடித்து உதட்டில்.................என்று சுவாரஸ்யமாக கதை விட ஆசைதான். ...........ஆனால் அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்லாமல் ஒரு டூரிஸ்டுக்கே உரித்தான பரபரப்பான ஷெட்யூலுடன் சுற்றிப்பார்த்தல், ஷாப்பிங் தவிர வேறு எந்த சுவாரசியமும் இல்லாமல் ஒரு வாரம் போனது என்பதுதான் உண்மை :)
என்னக் கவர்ந்த நிறைய விஷயங்களில் குறிப்பாக இரண்டு..பத்தாயா (pattaya)வில் பார்த்த "அல்கஸார்" என்ற காபரே நடனமும் , இரவு இரண்டு மணிக்கு வாக்கிங் ஸ்ட்ரீட்டில் ஜாலியாக நடந்து போனதும்.

இந்த அல்கஸார் என்பது ஒரு வகையான குழு காபரே நடனம். குடும்பத்துடன் பார்க்கலாம்( நானும் 8 வயது பையன் உட்பட குடும்பத்துடந்தான் போனேன்)1 மணி நேர நிகழ்ச்சியில் கண் முன்னேயூ சர் சர் என்று மாறும் தத்ரூப செட்களும், அதன் பிரும்மாண்டமும், இசைக்கேற்ப நடனமாடும் அழகிகளும், ஐரோப்பிய, சீன , இந்திய( ஒரு ஹிந்தி பாட்டுக்கு ஆடினாங்க..பேக்ரவுண்ட் செட்டிங் சொல்லணுமா?!! தாஜ்மஹால்தான்) , தாய்லாந்து , அரேபிய என அனைத்து கலாச்சாரங்களையும் வெளிப்படுத்தும் நடனங்கள் உண்மையிலேயே உலகத்தரம்.அதுவும் ஒருவர் அர்த்தநாரீஸ்வரர் போல ஒரு பாதி ஆண் உடையுடனும் மறு பாதி பெண் உடையுடனும் நடனமாடி ஆண்பெண் போல ஒரே நேரத்தில் அங்க அசைவு நளினம் காட்டியது ஹை லைட். கிட்டத்தட்ட 20 வருடங்களுக்கு மேலாக நடக்கும் இந்த நிகழ்ச்சி ஒரு மெயின் டூரிஸ்ட் அட்ராக்க்ஷன். காட்சி முடிவில் நடனம் புரிந்தோருடன் போட்டோவும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்(தனியாக காசு கட்ட வேண்டும்) . நிகழ்ச்சி முடிந்து பஸ்ஸில் செல்லும் போது எங்கள் கைடு ஆடிய அழகிகள் அனைவருமே " பெண்களாக மாறிய ஆண்கள் " என்று சொல்லி எங்களை பிரமிப்பின் உச்சிக்கே கொண்டு சென்றார். சில படங்கள் கீழே.




























அடுத்தது இரவு ஏழு மணி வரை மிகத் திராபையாக தூங்கி வழியும் "வாக்கிங் ஸ்ட்ரீட்" (தெரு பேரே அதனுங்கோ) அத்ற்கு மேல் புது மணப் பெண் கோலம் பூண்டு பார்கள், டிஸ்கோ ,மசாஜ் , மாஜிக் மற்றும் கடைகளில் அனைத்து கதவுகளிலும் விலை மாதர்கள் என அதிகாலை 2 மணி வரை உருமாறும் அதிசயம் நேரில் பார்த்தால்தான் நம்ப முடியும். இவ்வளவு இருந்தும் இங்கு எந்த ஒரு விரசமோ அல்லது அசம்பாவிதமும் இல்லாமல் மக்கள் குடும்பத்துடனோ இல்லை தனியாகவோ திருவிழா போல நடந்து செல்வது அதுவும் பெண்கள் தனியாக நடந்து செல்வது பார்த்தாலும் நம்புவது கடினம்,


















2. ஒரு கால கட்டத்தில் கம்யூனிஸ சித்தாந்தத்தில் (அது குறித்து நிறைய பேசியிருக்கிறீர்கள் கூட!) நம்பிக்கை வைத்திருந்த நீ, எப்போது ஏன் மாறினாய் ? நலிந்தவர் நலனில் அக்கறை இருப்பது போல் நடிக்கும் சந்தர்ப்பவாத இந்திய (போலி) கம்யூனிஸ்ட்களைப் பற்றி உன் கருத்துகள் யாவை ?

முதலமைச்சர் கருணாநிதியின் பாணியில் சொல்வதானால் " இன்னும் நானும் ஒரு கம்யூனிஸ்டுதான் " இப்போது அவர் மாதிரியே என் கம்யூனில் "என் குடும்பம் " மட்டுமே உள்ளது.இது நடுத்தர வர்கத்திற்குள் நடக்கும் ஒரு விஷயம்தான்.மேன்சனில் வசிக்கும் புதிதாக வேலைக்கு வந்த கொஞ்சமேனும் சமூக சிந்தனையுள்ள இளைஞர்கள் கம்யூனிச தாக்கம் இல்லாமல் இளமைப் பருவத்தை கடப்பது மிக அரிது. அப்படிப்பட்ட 10000 பேரில் 1 அல்லது 2 பேர்தான் கடைசிவரை அதே பாதையில் பயணிக்க முடிவதும் கண்கூடு.மற்றவரெல்லாம் சமூக நிர்பந்தம் மற்றும் சுற்றுப் புற சூழ்நிலைகளால் மாறி விடுகின்றனர். என்னை எந்த ஒரு தனி நிகழ்வும் மாற்றவில்லை.படிப்படியாக தாக்கம் குறைந்து விட்டது என்பதே உண்மை.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை வெவ்வேறு கம்யூனிச குழுக்கள் (சிபிஐ,சிபிஎம்,மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட் et all) கம்யூனிச சமுதாயம் நோக்கிய அவர்கள் பாதை என்ன என்று இன்னும் முடிவெடுக்க முடியாமல் திணறுகிறார்கள் என்றே சொல்லவேண்டும். அதுவும் ஓட்டு அரசியலில்(Electoral politics) இருக்கும் சிபிஐ , சிபிஎம் போன்ற கட்சிகளின் கூத்து உச்சகட்டம். 80களில் முதல் எதிரி "நிலப்பிரபுத்துவ முதலாளித்துவ " காங்கிரஸ் கட்சி என்றும் அப்படிப்பட்ட கட்சியுடன் எந்தக் கூட்டும் இல்லை என்று சொன்னார்கள். ஆனால் இன்று முதல் எதிரி மதவாத பாஜக . அதனை எதிர்க்க காங்கிரசுடன் கூட்டு என்று நிலைபாடு. பாஜகவின் இந்த அசுர வளர்ச்சிக்கு (1980 முதல் 2000 வரை) இவர்களே (இவர்களது அந்தக் காலத்தைய கண் மூடித்தனமான காங்கிரஸ் எதிர்ப்பே) முக்கிய காரணம் என்றே நான் நினைக்கிறேன். இவர்களது முக்கியமான பிற்போக்குத்தனமே "தங்களது தவறுகளை இவர்கள் ஒரு போதும் ஒத்துக் கொண்டதே இல்லை " மற்றவர்களைவிட (atleast on record) அதிகம் படிப்பதால் தனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற ஒரு மனோபாவமும் வந்துவிடுகிறது. "எல்லாம் தெரிந்துவிட்டால் எழுதும் பாட்டில் பிழை இருக்காது என்று அர்த்தமோ ?" என்று நக்கீரன் பாணியில் கேட்கத் தோன்றுகிறது. மற்ற படி இவர்களை " போலிகள் " என்று எல்லாவிஷயத்திலும் ஒட்டு மொத்தமாக சொல்வது கொஞ்சம் அதிகப் படிதான் :)

3. ஆணாதிக்கவாதிகள் போல் பெண்ணாதிக்கவாதிகளும் இருக்கிறார்கள் தானே ! அவர்களை எப்படி அடையாளம் காண்பது ? அவர்கள் குணாதிசயங்கள் யாவை ?

இருக்கிறார்கள் . இன்னும் சொல்லப் போனால் ஆண் பெண் உறவில் சமநிலை என்று எதுவும் இல்லை. ஒன்று பெண் அடங்கி இருக்கிறாள் அல்லது ஆண். இரண்டும் இல்லாதது பெரும்பாலும் விவாகரத்தில் அல்லது விவகாரத்தில் போய் முடிகிறது. பெண்ணாதிக்கவாதிகளை (சொந்த / மற்றவர்) அனுபவத்தில் கண்டு கொள்ள வேண்டியதுதான். பெண்ணாதிக்கவாதிகளின் குணாதிசயங்கள் கிட்டத்தட்ட முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா போன்று இருக்கும் ( give or take some percentage)

4. நாம் மும்பையில் இருந்த காலகட்டத்தில், நண்பர்கள் நாங்கள் தாராவிக்கு விசிட் அடிக்கும்போது, எங்கள் அழைப்பை நீ ஒரு தடவை கூட ஏற்றதில்லை ! என்ன காரணம் என்று இப்போதாவது கூறலாமே ?

தாராவிக்கு நீங்கபோகும் போதெல்லாம் fixed agenda இல்லாமல் போனது முதல் காரணம். பயம் இரண்டாவது ள் காரணம் Adventurist மனோபாவம் எனக்கு இயல்பிலேயே குறைவு என்று நினைக்கிறேன் :) . அது சரி .. இது சபையில் கேட்கவேண்டிய கேள்வியா ?

ஒரு வழியாக 4 கேள்விகளுக்கும் பதிலளித்து விட்டேன். நான் 4 கேள்விகள் கேட்க வேண்டும் என்றதும் நினைவுக்கு வந்தவர் பினாத்தல் சுரேஷ் அவருக்கான நாலு கேள்விகள்.

1. வலைப்பதிவு ஆரம்பித்த கொஞ்ச நாட்களில் திடீரென்று நான் இனிமேல் எழுதப் போவதில்லை என்று வெகுண்டு எழுந்தீர்களே இப்போது "சீனியர் வலிப்பதிவர்களில் ஒருவராக"!??? உங்கள் மனநிலை என்ன ?

2.முதல் காதல் அனுபவம் ( ஒரு தலையாக இருந்தாலும்) எங்கு, எப்போது & கடைசியில் என்ன ஆச்சு?

3.மனைவிக்கு முதல் குழந்தை பிறந்த போது எங்கிருந்தீர்கள்(டெலிவரி வார்ட் முன்பாக நகத்தை கடித்துக் கொண்டா?)? அப்போது மனதில் தோன்றிய எண்ணங்கள் ?

4.பணவீக்கம், விலை வாசி உயர்வு,கச்சா எண்ணை விலை உயர்வு இப்படி ஏகப்பட்ட பிரச்சினை இருக்கும் இந்த தருணத்தில் உங்களை முதல்வன் பட ஸ்டைலில் ஒரு நாள் பிரதமராக (இந்தியாவிற்கு) ஆக்கினால் நீங்கள் எடுக்கும் ஐந்து முதன்மை முடிவுகள் என்னவாக இருக்கும் ?

டிஸ்கி : மேலே கொடுக்கப்பட்ட படங்கள் அனைத்தும் நானே நேரடியாக சுட்டது.( அட இணையத்தில் இருந்து இல்லைங்க. என் காமராவின் வழியாக.) அதனால் போட்டோ நன்றாக இருந்தால் நான் பொருப்பல்ல.

அன்புடன்...ச.சங்கர்

*****************

மஹாகவி பாரதி - யார் ?-----பதிவு 2

பாரதியார் பற்றிய முதல் பதிவின் சுட்டி இங்கே

அதன் தொடர்ச்சியாகவும் அல்லது தனிப் பதிவாகவும் வாசிக்கலாம்.

பொருளுதவி வேண்டி சீட்டுக்கவி

பதினைந்தே வயது நிரம்பிய பாரதியார் திருநெல்வேலியில் ஐந்தாம் படிவம் படித்துக் கொண்டிருந்த காலம்.எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு அவரை திருநெல்வேலிக்கு படிக்க அனுப்பி விட்டார் அவருடைய தந்தை.ஆனால் பணம் அனுப்ப சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருந்தார்.எட்டையபுரத்தின் ஜமின்தாரை நேரில் சந்தித்து பணம் கேட்க தயங்கியிருக்கிறார்.ஏனெனில் அவர் நடத்திய எட்டையபுரம் ஜின்னிங் ஃபாக்டரியில் நஷ்டம் காரணமாக ஜமீந்தார் பங்குதாரராக போட்ட பணத்தை இழக்க நேரிட்டதே.அதனால் பாரதியே தன் கவித்திறமையை வெளிப்படுத்தி பொருளுதவி வேண்டும் விண்ணப்பத்தை சீட்டுக் கவியாக எழுதி ஜமிந்தாரிடம் அனுப்பி வைத்தார்.

விண்ணப்பப் பாடலில் கூட தமிழ் மேல் அவர் கொண்டிருந்த பற்று வெளிப்பட்டது.ஆதரிப்பில்லாததால் தமிழ் மொழி நலிவுருமாறு இருந்த நிலையையும் ஆங்கிலம் படித்தால்தான் வேலைவாய்ப்பு என்று இருந்த நிலையை

இன்னமு தினுஞ்சுவை யெய்வுறீஇ யமைந்த
செந்தமிழ்த் திருமொழி சிறிதுமா தரிப்பவர்
இன்மையி னிந்நா ளினிதுகற் பவர்க்கு
நன்மை பயவாது நலிந்திட மற்றைப்
புன்மொழி பலவும் பொலிவுற லாயின

என்று அழகாக கவிதையில் குறிப்பிடுகிறார்.

தனக்கு ஆங்கிலம் கற்க விருப்பமில்லை என்றாலும் , தந்தையார் வற்புறுத்துவதன் பேரில் கற்க வேண்டியிருப்பதையும் , தமிழ் மட்டுமே கற்றால் வேலை கிட்டுமோ என்ற ஐயப் பாட்டையும் அப்படியே விருப்பமின்றி கற்க முற்பட்டபோதும் பொருளிலாதாற்க்கு கல்வி இல்லை என்று "அன்றும்" இருந்த நிலையையும் குறிப்பிடுகின்றார்.


....... ........ உற்றவென் தந்தையார்
என்னையும் புறமொழி கற்கவென் றியம்புவர்.
என்னையான் செய்குவ தின்றமிழ் கற்பினோ
பின்னை யொருவரும் பேணா ராதலிற்
கன்னயா னம்மொழி கற்கத் துணிந்தனன்

எனினும்

கைப்பொரு ளற்றான் கற்ப தெவ்வகை?
பொருளா னன்றிக் கல்வியும் வரவில ;
கல்வியா னன்றிப் பொருளும் வரவில.

இது பாரதியால் எழுதப்பட்டு 100 ஆண்டுகள் முடிந்து விட்டது ( 1897-ல் எழுதியது) . இன்னும் நமது நாட்டில் அன்னிய மொழியின் தாக்கம் மற்றும் நல்ல கல்வி பெற அதிக பணம் செலவழிக்க வேண்டிய நிலை போன்றவற்றில் நிலைமை மேலும் மோசமாகி இருக்கிறது என்றே நினைக்கத் தோன்றுகிறது :(

என்ன சொல்கிறீர்கள்?

இந்த சீட்டுக் கவி(தை)யைப் பொருத்தவரை இதுவே பாரதியார் எழுதிய முதல் பாடல் என்று கொள்ளத்தகும்.

மீண்டும் சந்திப்போம் ... பாரதியார் பற்றிய இன்னொரு சுவையான தகவலுடன்

அன்புடன் ...ச.சங்கர்